Προς τιμήν λίγων φιαλών en primeur

Πιθανό να το ξέρετε ήδη, αλλά υπάρχει ένας τρόπος αγοράς του κρασιού που ονομάζεται En Primeur. Πρόκειται ουσιαστικά για οινικά futures, όπου ο καταναλωτής προμηθεύεται το κρασί κάποιου τρύγου ενώ αυτό είναι ακόμα στο βαρέλι, επενδύοντας σε αυτό πριν την εμφιάλωσή του και εξασφαλίζοντας cash flow γα έμπορο και  παραγωγό. Η πληρωμή της προκαταβολής γίνεται νωρίς, ένα χρόνο έως 18 μήνες πριν την επίσημη κυκλοφορία του κρασιού. Το σκεπτικό πίσω από την αγορά είναι ότι τα κρασιά (ενδέχεται να) είναι σημαντικά φτηνότερα κατά την περίοδο του en primeur σε σχέση με τις τιμές τους στο ράφι, αν και αυτό δεν είναι εγγυημένο. Σε κάποιες περιπτώσεις η επένδυση μπορεί ακόμα και να αποδειχτεί επικερδής, αν το κρασί πουληθεί στη δευτερογενή αγορά αντί να καταναλωθεί. Η πρακτική αυτή έχει διαδοθεί πολύ κι έχει (δυστυχώς) στείλει τις τιμές ορισμένων σπουδαίων κρασιών στα ύψη κάνοντάς τα απαγορευτικά για εμάς τους απλούς οινόφιλους.

Τα κρασιά που πουλούνται έτσι συνήθως είναι ιδιαίτερα φημισμένα: έχουν ειδική σημασία οι en primeur αγορές για τα κρασιά του Bordeaux, της Βουργουνδίας, ορισμένα του Ροδανού και αρκετά Port, αλλά και διάφορα άλλα «ιδιαίτερα»κρασιά (Super-Tuscans, κλπ). Ο καταναλωτής δεν έχει δοκιμάσει τα κρασιά, αλλά δεν προχωρά και στα τυφλά: οι ειδικοί του χώρου δοκιμάζουν τα κρασιά πριν την εμφιάλωσή τους και γράφουν την γνώμη τους για αυτά, προβλέποντας – όσο μπορούν – την εξέλιξή τους. Η αγορά en primeur είναι σκόπιμη για σπάνια κρασιά, από παραγωγούς με αξιόπιστα σταθερή υψηλή ποιότητα και για τρύγους που έχουν αναγνωριστεί από τους ειδικούς ως πραγματικά ξεχωριστοί. Αν ένα από αυτά τα κριτήρια ή (ακόμα καλύτερα) κάποιος συνδυασμός τους ισχύει, τότε η κίνηση αξίζει. Θεωρητικά μάλιστα, σε μια ανεπτυγμένη αγορά, όπως της Βρετανίας, θα μπορούσε κάποιος να αγοράσει τρία κιβώτια από ένα σπουδαίο κρασί en primeur και μετά από καιρό να πουλήσει τα δύο, χρηματοδοτώντας έτσι την κατανάλωση του ενός.

Προσωπικά, έχω αγοράσει μία φορά μέχρι τώρα στη ζωή μου en primeur, για λόγους απλούς: δεν με παίρνει οικονομικά για συχνότερα. Προμηθεύτηκα έτσι λίγες φιάλες ερυθρής Βουργουνδίας από τον εξαιρετικό τρύγο του 2005. Τα σέξι μπουκαλάκια μου είναι από την Cote d’ Or και περιλαμβάνουν ορισμένα κρασιά επιπέδου Village, μερικά Premier Cru και ένα Grand Cru (Clos Vougeot). Αν σχεδίαζα την αγορά σήμερα, θα είχα πάρει ακόμα περισσότερα Cru (κυρίως Premier, που δεν τα λυπάσαι να τα σφάξεις), τα οποία σε τέτοιες περιπτώσεις είναι value for money σε σχέση με την τιμή που πετυχαίνουν μετά στην αγορά.

Η πραγματική απόλαυση τέτοιων κρασιών φυσικά είναι να τα μοιράζεσαι με φίλους που, ακόμα κι αν δεν είναι τόσο…λαλημένοι όσο εσύ, εκτιμούν το κρασί. Και σημαντικό τμήμα της απόλαυσης είναι όταν οι έρμοι οι καλεσμένοι βρίσκονται ανυπεράσπιστοι μπροστά στο μπλα-μπλα-μπλα του οινόφιλου γύρω από την συγκεκριμένη φιάλη, τις συνθήκες αγοράς της, τις λεπτομέρειες του terroir της κλπ κλπ κλπ.

Ένα τέτοιο τραπέζι κάναμε το Σάββατο που μας πέρασε. Και ήταν η ώρα να σφάξουμε δυο φιάλες Vosne-Romanee 2005 του L.Jadot, που είχαν αγοραστεί (ναι, το μαντέψατε!) en primeur.

Το μενού είχε ως εξής:
1.    Πατατόσουπα με καρότο, κονφί σκόρδου και θυμάρι
2.    Μικρό πλατώ με πατέ φασιανού και πατέ αγριογούρουνου (παραγγελιά κι υπόσχεση στους καλεσμένους μας)
3.    Ανάμεικτη σαλάτα με κουκουνάρι και βινεγκρέτ με εστραγκόν
4.    Φραγκόκοτα με κάστανα και αποξηραμένα φρούτα, σερβιρισμένη με ρύζι με σαφράν.
5.    Τυριά (φυσικά) και γλυκό (μους λεμόνι)

Μέχρι και την σαλάτα ήπιαμε ένα Sauvignon Fume, και συγκεκριμένα το 2006 του Καρiπίδη (ταίριαξε εξαιρετικά με τα πατέ), ενώ η φραγκόκοτα και το ώριμο cheddar του φινάλε έπαιξαν με χαρά δίπλα στις Vosne-Romanee, σερβιρισμένες (όπως άρμοζε) στα ανάλογα Riedel.

dsc01565

Ήταν από κάθε άποψη ένα από τα πιο πετυχημένα μας γεύματα και από τα πιο απολαυστικά Σαββατόβραδα – έστω κι αν χρειάστηκε να «μοιραστούμε» την γιορτή του Αγ.Βαλεντίνου. Το Fume του Καριπίδη είχε ευχάριστο χρώμα και μύτη μέτριας έντασης, αλλά στο στόμα είχε ωραίο όγκο, πετυχημένη οξύτητα και ισορροπία. Δεν περίμενα πόσο απόλυτα ταιριαστό θα ήταν με τα πατέ (μην σας φανεί περίεργο, αλλά δεν τρώμε πατέ και κάθε σαββατοκύριακο εδώ που τα λέμε, χε χε χε χε…).

Όσο για το κρασιά από το Vosne-Romanee, είναι όπως έπρεπε. Τα κρασιά της Vosne δεν μπορούν να είναι μέτρια ή έστω απλώς καλά. Έχουν ένα μεγαλείο πάνω τους, αισθητό στην υφή και την δομή τους. Κυριαρχούνται φυσικά από το θρυλικό Domaine de Romanee-Conti, αλλά η φήμη του village είναι δικαιολογημένη. Τα κρασιά είναι αριστοκρατικά, γενναιόδωρα, απολαυστικά και ικανά για μακρά παλαίωση. Δεν έχουν την φινέτσα του Chambolle ή την ρώμη του Chambertin, όμως αποτελούν πρότυπο πλούτου και αρώματος. Και οι συγκεκριμένες φιάλες που είχαμε την χαρά να πιούμε πριν λίγες μέρες, εκπληρώναν τις προσδοκίες: βαθύ (αλλά όχι  αδιαφανές) χρώμα, μεταξένια υφή, ένα εύρος από αρώματα (σκούρα φρούτα του δάσους, μούρα, μπαχάρια), ευγενικές ταννίνες, διακριτικότατη χρήση ξύλου και απολαυστική επίγευση. Σούπερ!

Αυτό που βρίσκω πάντα μαγευτικό σε τέτοιες βραδιές είναι ότι μετά από λίγο η απόλαυση σε πιάτα και ποτήρια γίνεται απλώς η αφορμή. Πάντοτε οι συζητήσεις είναι που έχουν το ενδιαφέρον, πάντοτε οι πλάκες και τα πειράγματα καταλύουν απολαυστικά κάθε έννοια τάξης γύρω από το τραπέζι. Τα χαμόγελα χορεύουν στα πρόσωπα και η ευδαιμονία κάθεται μαζί μας. Η μοιρασιά τέτοιων στιγμών είναι που τις κάνει υπέροχες.

Συμβουλή λοιπόν: βρείτε τι κρασί απολαμβάνετε πραγματικά και αγοράστε τα καλύτερα δείγματά του. Αγοράστε en primeur, αγοράστε σε magnum (θα το καλύψουμε κι αυτό άλλη φορά), αγοράστε τα κατάλληλα Riedel για αυτό. Και μετά βρείτε με ποιους θα το μοιραστείτε – μόνο έτσι πολλαπλασιάζεται η απόλαυση!

ΥΓ: Για περισσότερες πληροφορίες για το en primeur, ρίξτε μια ματιά και στο άρθρο του decanter εδώ.

Advertisements

14 comments on “Προς τιμήν λίγων φιαλών en primeur

  1. […] Η ανησυχία άρχισε να με σφίγγει μόλις έπεσε η ιδέα στο τέλος του τραπεζιού: «ναι, βέβαια, τον έχω κρατήσει σε βιντεοκασέτα τον […]

  2. Ο/Η Кроткая λέει:

    τι είναι αυτό το riedel?

    «μεταξένια υφή, ένα εύρος από αρώματα (σκούρα φρούτα του δάσους, μούρα, μπαχάρια), ευγενικές ταννίνες, διακριτικότατη χρήση ξύλου »
    Ε Λ Ε Ο Σ !! 😛
    [νόμιζα πως μόνο στην ιστορία της τέχνης κυριαρχεί ο βερμπαλισμός!]

    άρα, εν κατακλείδι και με σουβλάκια να το πίνατε το διαμαντάκι σας, πάλι καλά θα ήταν, σωστα?

  3. Ο/Η mpampakis λέει:

    Αν είχα περιγράψει αντίστοιχα την φραγκόκοτα, είμαι σίγουρος ότι δεν θα παραπονιόσουνα! 😆

    Riedel: ποτήρια, ειδικά μελετημένα και κατασκευασμένα ώστε να ταιριάζουν με το είδος του κρασιού που πίνεις. Όχι απλά διαχωρισμός σε ποτήρι λευκού – κόκκινου ας πούμε, αλλά άλλο ποτήρι για Cabernet, άλλο για Pinot Noir και άλλο για Sangiovese.

    Δες εδώ:
    http://www.riedel.com/

  4. Ο/Η elie λέει:

    Πέτυχες διάνα με την προνοητικότητά σου! Πε΄ρυσι διάβασα ένα αφιέρωμα στον Wine Spectator για τη Βουργουνδία, με ενθουσιώδη αναφορά στο 2005.

  5. Ο/Η mpampakis λέει:

    @elie:
    Κάτι τέτοια είχα διαβάσει κι εγώ (περισσότερο από το Decanter και το site του Berry’s ενημερώνομαι) και γιαυτό κινήθηκα για την συγκεκριμένη χρονιά.
    Πάντως, ακόμα και το απλό Bourgogne rouge του 2005 είναι λαχταριστό κι ίσως για αυτό έχει ήδη εξαφανιστεί από την αγορά. Το 2006 είναι πολύ κατώτερο – αντίθετα, είναι καλύτερη η λευκή Βουργουνδία του ’06 από του ’05.
    Σκοπεύω να κάνω κάποιες αγορές και για το 2007. Από αυτά που διαβάζω δεν είναι τόσο εκπληκτικό, αλλά θεωρείται «κλασσική» χρονιά, με πολύ πετυχημένη έκφραση του ιδιαίτερου χαρακτήρα κάθε terroir.
    Θα σας κρατήσω ενήμερους. 😉

  6. Ο/Η panathinaeos λέει:

    καλησπερα και ευχαριστω για το υπεροχο αρθρο, μονο που τωρα θελω κι εγω! αν θελετε οικιακους βοηθους για τετοιες συναντησεις, ευχαριστως να βαλω την ποδια μου και να ερθω!

  7. Ο/Η FoodJunkie λέει:

    Καλέ τι χλιδές είναι αυτές; Που είναι η κρίση; 🙂

  8. Ο/Η Kostas P. λέει:

    Και δε μας λες…πούθε ψωνίζεις αν πριμέρ; ονλάιν;

  9. Ο/Η Kostis λέει:

    Έξυπνη κίνηση η αγορά en-primeur του 2005! Θα συμβούλευα όμως αν είχατε την δυνατότητα να μην βιαστείτε να τα πιείτε και να περιμένετε μερικά χρονάκια ακόμη!
    Το 2007 για την Βουργουνδία εξελίσσεται καλύτερα από τα αναμενόμενα. Αναφέρομαι όμως στα λευκά που θα είναι ακόμη καλύτερα από αυτά του ’06. Πριν μερικές μέρες κάναμε οριζόντια από δεξεμενές τα λευκά του Domaine Leflaive που θα εμφιάλωθούν τον Μάρτιο και παραμιλούσαμε! Πολύ εκφραστικά, πλούσια σε αρώματα με τρομερές οξύτητες αλλά ταυτόχρονα αέρινα και φινετσάτα!
    Τα κόκκινα είναι σε μέτρια επίπεδα και θυμίζουν λίγο αυτά του ’06. Γενναιώδωρα σε αρώματα, ευκολόπιοτα ακόμη και σε νεαρή ηλικία αλλά χωρίς μεγάλες προοπτικές για το μέλλον.
    Εσείς πάντως κ.Μπαμπάκη εξελίσσεστε σε expert της Cote de Nuits!

  10. Ο/Η mpampakis λέει:

    Καλημέρα,

    @panathinaeos:
    Θα το έχω υπ’ όψη για μελλοντικές συναντήσεις. 😉

    @FoodJunkie:
    (γηπεδικό)
    Food-Junkie-ετοιμάσου // έρχετ’-η-σειρά-σου!!!
    χε χε χε χε χε 🙂

    @Kostas P.:
    Αυτές τις είχα πάρει μέσω του Οινέα, του wine club. Αξίζει να είσαι μέλος σε κάτι τέτοιο.
    On-line επίσης θα ήταν καλή ιδέα (π.χ. Berry’s) αλλά πρέπει να πάρεις σοβαρές ποσότητες για να έχουν νόημα τα μεταφορικά και δεν ξέρω τι θα συμβεί με φόρους, ΦΠΑ και τέτοια….

    @Kostis:
    Η αλήθεια είναι ότι ήταν ακόμα πολύ νεαρό, έδειχνε πως είχε καιρό μπροστά του. Θα προσπαθήσω να δείξω υπομονή για τα υπόλοιπα, αλλά οι άτιμες οι Βουργουνδίες είναι τόσο λαχταριστές από μικρές… 🙂
    Θερμές ευχαριστίες για την insider’s άποψη για τον τρύγο που τρέχει. Μέχρι τώρα είχα διαβάσει το σχετικό report στο Decanter, που επίσης υμνεί τα λευκά του τρύγου. Ελπίζω επίσης ότι θα υπάρχει και μια σχετική εκλογίκευση τιμών, λόγω κρίσης. Εντάξει, στη Βουργουνδία δεν έχουν τις τρελές παρενέργειες νεόπλουτων πελατών που έχουν ορμήσει στο Bordeaux. Αλλά και πάλι, ο καταναλωτής μπορεί να ελπίζει…
    «Εσείς πάντως κ.Μπαμπάκη εξελίσσεστε σε expert της Cote de Nuits!» – ευχαριστώ πολύ Κωστή μου, από άνθρωπο που είναι κυριολεκτικά στην καρδιά των γεγονότων αυτό είναι σημαντικό κοπλιμέντο! 🙂

  11. Ο/Η LTFrank λέει:

    Hello,

    I’m seeking help for the kids of Haiti.

    I’m doing this for a non-profit organization that devotes themselves to
    creating an oppurunity for the kids in haiti. If anyone here wants to donate then then please do so here:

    Donate to Haiti or Help Haiti

    They give children in Haiti a positive outlook through education.

    Please check it out, they are legitimate.

    Any help would be great

  12. Ο/Η Nemesis λέει:

    Ola, what’s up amigos? 🙂
    In first steps it is really good if somebody supports you, so hope to meet friendly and helpful people here. Let me know if I can help you.
    Thanks in advance and good luck! 🙂

  13. Ο/Η Mikeharvey λέει:

    Hey, from Toronto, Canada

    Just a quick hello from as I’m new to the board. I’ve seen some interesting comments so far.

    To be honest I’m new to forums and computers in general 🙂

    Mike

  14. Ο/Η mpampakis λέει:

    Επειδή έχουν αρχίσει να εμφανίζονται κάποια ξεκάθαρα σπαμ σε τούτο το ποστ, πιθανότατα επειδή επέτρεψα ορισμένα από τα προηγούμενα σχόλια. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρα σπαμ-ο-σχόλια αυτά, οπότε δεν θέλω να τα σβήσω μπαμ και κάτω. Άρα, για την ώρα θα απαγορεύσωψ τα σχόλια στο παρόν. Αμφιβάλω ότι θα χρειαστεί να κάνει κάποιος σχόλιο (το μαγαζί το έχω αφήσει να αραχνιάσει εδώ και καιρό), αν όμως ωστόσο προσπαθείτε, δοκιμάστε στο ακριβώς επόμενο ποστ και θα φροντίσω εγώ να εμφανιστεί εδώ πέρα.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.