Πουλάει τελικά το βιολογικό κρασί;

«There’s no advantage to marketing wine as organic. We’re doing it because it leads to higher quality.” John Williams, Frog’s Leap, California.

Πρώτα απ ‘όλα θα πρέπει να κάνουμε μια σημαντική διευκρίνιση. Δεν μπορούμε να μιλάμε για βιολογικό κρασί, αλλά για κρασί φτιαγμένο από σταφύλια βιολογικής καλλιέργειας. Η ουσιαστική διαφορά με ένα άλλο κρασί είναι ο τρόπος καλλιέργειας του αμπελιού. Αν θέλαμε να μιλάμε για απολύτως βιολογικό κρασί θα έπρεπε όλα τα συστατικά του (ο θειώδης ανυδρίτης για παράδειγμα) να είναι βιολογικής προέλευσης, πράγμα αδύνατο αλλά και ανούσιο. Εναλλακτικά, θα έπρεπε να ορίζεται νομικά ο όρος με συγκεκριμένες παραμέτρους για κάθε στάδιο της οινοποίησης, πράγμα που απλώς δεν συμβαίνει. Όχι ακόμα τουλάχιστον.

Μιλάμε λοιπόν για κρασί από βιολογική καλλιέργεια, με τα βιολογικής καλλιέργειας σταφύλια να είναι πιστοποιημένα από αντίστοιχο φορέα. Σύμφωνα με τη νομοθεσία για τη βιολογική αμπελοκαλλιέργεια: α) για τη λίπανση χρησιμοποιείται μόνον κοπριά ζώων και όχι χημικά λιπάσματα β) η προστασία του αμπελιού από τους εχθρούς του γίνεται μόνο με βιολογικά μέσα και γ) ο χαλκός και το θειάφι χρησιμοποιούνται για την προστασία του αμπελιού από τον περονόσπορο και το ωίδιο, τις δύο πιο συνηθισμένες αρρώστιες που προσβάλλουν το αμπέλι.

Πολλοί παραγωγοί ακολουθούν συνολικά ή εν μέρει τις επιταγές της βιολογικής γεωργίας, ακόμα και αν δεν παίρνουν την σχετική πιστοποίηση. Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για αυτό, από τους πιο επιφανειακούς (το βιολογικό είναι η μόδα της εποχής, κακά τα ψέματα) μέχρι και τους πιο ουσιαστικούς (μακροπρόθεσμη υγεία του αμπελώνα αλλά και των ανθρώπων που εργάζονται σε αυτόν). Άλλοι πιστεύουν ότι το υγιές έδαφος θα δώσει και υγιή σταφύλια, οπότε ακολουθούν τις αρχές χρησιμοποιώντας την βιολογική γεωργία σαν εργαλείο για την βελτίωση του τελικού προϊόντος. Οι γραφειοκρατικές δυσκολίες, αλλά περισσότερο η έλλειψη ουσιαστικού εμπορικού πλεονεκτήματος αφήνουν αυτούς τους ανθρώπους χωρίς την τελική πιστοποίηση.

Το ερώτημα για μένα είναι πού οφείλεται αυτή η έλλειψη εμπορικού αποτελέσματος, γιατί δηλαδή το βιολογικό κρασί δεν είναι marketing tool. Τα άρθρα και οι αναφορές στον τύπο (βλ. και τελευταίο τεύχος του Οινοχόου της Καθημερινής) ασχολούνται με το τεχνικό/θεσμικό κομμάτι της υπόθεσης και όχι με το εμπορικό. Γεγονός είναι ότι λίγες μελέτες έχουν γίνει για την ανταπόκριση του κοινού στα κρασιά από βιολογική καλλιέργεια, οπότε πρέπει κανείς να ψάξει στα τυφλά και να στηριχτεί πολύ στην προσωπική εμπειρία.

Στο σπίτι, ειδικά από τότε που γεννήθηκε το παιδί, αγοράζουμε αρκετά προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας. Οι πατάτες, τα περισσότερα φρούτα, οι ντομάτες, τα εσπεριδοειδή, τα ζυμαρικά, το κρέας (συνήθως) είναι όλα τους βιολογικά. Είναι αρκετά ακριβότερα αλλά περιμένουμε ότι θα γλυτώσουμε το κόστος σε…γιατρούς μετά από χρόνια. Επίσης, είναι πολύ πιο νόστιμα και μυρίζουν όπως θα έπρεπε. Κόβεις το λεμόνι ή το καρπούζι κι ευωδιάζει η κουζίνα ολόκληρη. Θα έλεγα δηλαδή ότι αντιπροσωπεύω ένα νοικοκυριό ευαίσθητο σε θέματα πρώτων υλών διατροφής και συνειδητοποιημένο στην κατανάλωση, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό. Παρόλα αυτά δεν αγοράζουμε βιολογικό κρασί ή μάλλον (για την ακρίβεια) δεν επιλέγουμε μεταξύ δύο παρόμοιων κρασιών αυτό που είναι βιολογικό. Και δεν είμαστε οι μόνοι.

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι που ο καταναλωτής κρασιού δεν θα απλώσει το χέρι του προς το κρασί βιολογικής καλλιέργειας:

  • Υπάρχει σίγουρα έλλειψη ενημέρωσης, εδώ πρέπει να ξεκινάς ορίζοντας τι είναι και τι δεν είναι «βιολογικό»κρασί.
  • Υπάρχει έλλειψη πρόσβασης: συνήθως (όχι πάντα) η βιολογικά πιστοποιημένη καλλιέργεια είναι μικρής κλίμακας και συνεπάγεται περιορισμένο κανάλι διανομής, πολλές φορές περιορισμένο στην τοπική αγορά.
  • Το κόστος αντιμετωπίζεται ως υπερβολικό, άλλωστε, το κρασί είναι ήδη ένα προϊόν που κανείς δεν χαρακτηρίζει φτηνό.
  • Η συχνότητα της κατανάλωσης δεν είναι μεγάλη. Δεν είναι πολλοί αυτοί που καταναλώνουν κρασί τόσο συχνά ώστε να έχει σημασία η διαφορά. Σαλάτα όμως τρώμε (ή θα έπρεπε να τρώμε) κάθε μέρα.
  • Το κρασί αντιμετωπίζεται ως ένα ήδη αγνό, θετικό για την υγεία προϊόν, με περιορισμένα πρόσθετα. Ενώ στο κρέας αγωνιούμε για τις τοξίνες και στα λαχανικά για τα φυτοφάρμακα, το κρασί έχει ήδη την εικόνα του προϊόντος που ενισχύει την υγεία (French paradox και όλα τα συναφή) οπότε δεν βλέπουμε τον λόγο.

Το βασικότερο όλων; Γεύση και άρωμα. Οι άνθρωποι που αγαπάνε το κρασί συνήθως δίνουν έμφαση στα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του – κι όχι μόνο του κρασιού, αλλά του συνόλου των διατροφικών ειδών που προτιμάνε. Αν το βιολογικό φασολάκι έχει την ίδια (ή χειρότερη) γεύση από το συμβατικό, γίνεται καταναγκαστική η προτίμηση σε αυτό και μετά από λίγο καιρό θα γυρίσεις απλά στο πιο νόστιμο. Ευτυχώς, σχεδόν όλα τα βιολογικά προϊόντα είναι πιο νόστιμα από τα συμβατικά. Αυτό το περιμένω και στο κρασί για να το προτιμήσω: καλύτερη μύτη, πιο ελκυστικό στόμα. Θέλω να είναι ποιοτικά ένα ανώτερο προϊόν, σταθερά και αξιόπιστα, και τότε φυσικά θα προτιμήσω την κατανάλωσή του. Αν όμως το συμβατικό είναι καλύτερο κρασί, ε, θα προτιμήσω το συμβατικό. Πίνω για την ευχαρίστησή μου κι όχι για να χορτάσω, οπότε αφού δεν έχω υποχρέωση να καταναλώσω το κρασί θα το κάνω μόνο αν είναι ευχάριστο.

Με άλλα λόγια, ο καταναλωτής που διαλέγει το βιολογικό προϊόν περιμένει, εκτός από τα μακροπρόθεσμα οφέλη στην υγεία του, χαρακτηριστικά γεύσης και αρώματος καλύτερα από τα αντίστοιχα των προϊόντων συμβατικών καλλιεργειών. Και αν αυτό δεν το πετύχουν οι παραγωγοί, τότε δεν πρόκειται να πουλήσει η φιάλη τους περισσότερο από μια αντίστοιχη συγκρίσιμη φιάλη συμβατικής καλλιέργειας.

Advertisements

18 comments on “Πουλάει τελικά το βιολογικό κρασί;

  1. Ο/Η FoodJunkie λέει:

    Πάντως, πολλά από τα μεγάλα κρασιά του εξωτερικού είναι βιολογικά και βιοδυναμικά και δεν το διαφημίζουν. Απλά ξέρουν πως δίνοντας βάση στην πρώτη ύλη και σεβόμενοι το περιβάλλον έχουν καλύτερο αποτέλεσμα. Τώρα όσον αφορά τα βιολογικά προϊόντα στην Ελλάδα, εγώ έχω μεγάλο δίλημμα. Κατ’ αρχάς είναι τα περισσότερα υπερ-συσκευασμένα, οπότε πρέπει κανείς να παέι στις λαϊκές. Στις λαϊκές (που γίνονται ώρες λίγο άβολες για τον μέσο εργαζόμενο)κανείς δεν σου εξασφαλίζει πως αυτό που παίρνεις είναι βιολογικό. Επίσης, όταν ένα βιολογικό κτήμα υπάρχει στη μέση ενός κάμπου μη βιολογικού, πόσο τελικά βιολογικό είναι το ποϊόν που φτάνει στον καταναλωτή; Και τέλος, σε πολλές περιπτώσεις δεν έχω προσωπικά δει καμία διαφορα. Ειδικά στις ντομάτες. Αν καλλιεργήσεις μόνος σου ντομάτα και πάρεις και μια βιολογική και τις βάλεις δίπλα δίπλα, είναι η μέρα με τη νύχτα.

  2. Ο/Η Kostis λέει:

    Πιάσατε το θέμα μου σήμερα κύριε μπαμπάκη! Είχα στο νου μου να γράψω ένα κείμενο πάνω σε αυτό. Η βιολογική καλλιέργεια και το βιολογικό κρασί είναι κάτι για το οποίο μπορώ να πω πως έχω εξειδίκευση αφού η οικογένειά μου καλλιεργεί βιολογικά ενώ το οινοποιείο στο οποίο εργάζομαι καλλιεργεί βιοδυναμικά όπως ακριβώς και αυτό στο οποίο εργαζόμουν πέρυσι!
    Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να πω βεβαιότητα αν το βιολογικό κρασί πουλάει ή όχι πάντως πιστεύω πως προχωράει καλά αφού βλέπουμε όλο και περισσότερους παραγωγούς να στρέφονται προς την βιολογική καλλιέργεια.
    Στην Γαλλία πάντως όλο και περισσότεροι καταναλωτές ψάχνουν κρασιά που εκφράζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του terroir τους και τα βιολογικά κρασιά κερδίζουν συνεχώς έδαφος αφού στην συνείδηση των καταναλωτών είναι άμεσα συνδεδεμένα με την αυθεντική έκφραση του terroir.
    Δεν νομίζω πως το κόστος είναι κάτι που περιορίζει τις πωλήσεις των βιολογικών κρασιών αφού την ίδια στιγμή οι καταναλωτές αγοράζουν συμβατικά κρασιά σε απίστευτα υψηλές τιμές χωρίς αυτά να έχουν κάτι το ξεχωριστό. Μιλάω για την ελληνική αγορά. Έχω δει κρασιά να πωλούνται σε τρελές τιμές, να έχουν τρομερή ζήτηση και δοκιμάζοντας τα να πέφτω από τα σύννεφα!

  3. Ο/Η Kostis λέει:

    Γράφω βιολογική κρασί για συντομία αφού όπως πολύ σωστά αναφέρθηκε, δεν υπάρχει κρασί που να ορίζεται ως βιολογικό.

    @food junkie:
    Δε συγκρίνεις την τομάτα που καλλιεργείς μόνος σου με την βιολογική αλλά την συμβατική με την βιολογική. Αν είχαμε την δυνατότητα να καλλιεργήσουμε τα πάντα μόνοι μας τότε αυτό θα ήτανε το ιδανικό! Από εκεί και περα υπάρχει βιολογικό και βιολογικό. Οι βιολογικές τομάτες που παίρνω από το σούπερ μάρκετ είναι άγευστες αλλά οι βιολογικές που αγοράζω από την λαϊκή και είναι μικρές στραβές και άσχημες έχουν απίστευτο άρωμα και γεύση.
    Ένας από τους όρους που υπάρχουν για να μπορεί κανείς να έχει βιολογική πιστοποίηση είναι η απόσταση από την κοντινότερη συμβατική καλλιέργεια που σημάινει πως δεν πρόκειται να βρεις στην αγορά βιολογικό προϊόν από χωράφι περιτριγυρισμένο από μη βιολογικά χωράφια.

    Σαν καλλιεργητές συζητάμε πολύ συχνά για την βιολογική καλλιέργεια με άλλους συναδέλφους αλλά και με καταναλωτές. Όταν οι μη οπαδοί της βιολογικής εξαντλούν τα αστεία στις περισσότερες των περιπτώσεων επιχειρήματά τους τότε λένε:ε ναι στο κάτω κάτω σιγά τα βιολογικά όλα ραντισμένα είναι και μας κοροϊδεύουνε…
    Σαν να λένε: εγώ νοιάζομαι για το περιβάλλον και για την υγεία μου αλλά επειδή οι παραγωγοί βιολογικών και οι εταιρείες πιστοποίησης είναι όλοι ψεύτες και απατεώνες θα πάω να ραντίσω 1 τόνο δηλητήριο να μην μείνει κουνούπι στο αμπέλι γιατί εγώ είμαι ο σωστός της όλης υπόθεσης!!!
    Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε και στο κυρίως κείμενο, οι παραγωγοί δεν καλλιεργούν βιολογικά μόνο για να πουλήσουν πιο ακριβά ή περισσότερο. Καλλιεργούν βιολογικά γιατί έχουν συνείδηση ενώ για πολλούς από αυτούς οι βιολογική καλλιέργεια αποτελεί τρόπο ζωής και είναι κάτι το αυτονόητο.
    Βρίσκω απαράδεκτους τους παραγωγούς που πουλάνε πανάκριβα με την δικαιολογία της βιολογικής καλλιέργειας. Εγώ αγοράζω τα αποκρουστικά στην όψη για τον μέσο καταναλωτή και σε μέγεθος βερίκοκου πεντανόστιμα βιολογικά μήλα μου 0,40€/kg. Αυτός που τα πουλάει μου λέει: στην συμβατική καλλιέργεια κάνουν 20 με 30 ραντίσματα το χρόνο + το κέρωμα για να γυαλίζουν! Εγώ δεν ραντίζω καθόλου, αν τα πουλήσω πιο ακριβά κλέβω τον κόσμο…

  4. Ο/Η FoodJunkie λέει:

    Point taken. Πάντως θα μπορούσαν να κάουν τις βιολογικές (και μη) λαϊκές Σάββατα, να πηγαίνουν και οι εργαζόμενοι!

  5. Ο/Η Gianni λέει:

    @food junkie:
    Υπάρχουν βιολογικές αγορές Σάββατο (Βούλα) αλλά και τις υπόλοιπες ημέρες δεν έχουν πρωινό ωράριο. Στα νότια την Τετάρτη έχει στη Γλυφάδα και την Ηλιούπολη από το μεσημέρι έως το απόγευμα.
    Τώρα επειδή το θέμα με την πιστοποίηση είναι μεγάλο (και κομμάτι της δουλειάς μου κατά κάποιον τρόπο) υπάρχει διαφορά μεταξύ των φορέων πιστοποίησης. Που να το ξέρει όμως ο καταναλωτής;
    Ο Κωστής τα λέει μια χαρά. Στάσου σε αυτό που αναφέρει πως για πολλούς βιοκαλλιεργητές η βιολογική καλλιέργεια αποτελεί τρόπο ζωής. Πίστεψέ με αυτοί ξεχωρίζουν στις βιολογικές λαϊκές αγορές. Τους καταλαβαίνεις αμέσως όταν τους δεις. Ακόμη πιο πολύ αν κουβεντιάσεις μαζί τους. Μετά από 2-3 επισκέψεις σε τέτοιες αγορές μπορείς να τους ξεχωρίσεις και θα γίνουν οι μόνιμοι προμηθευτές σου.

    ΥΓ. Μπαμπάκη την ερχόμενη Κυριακή έχει Οίνους Πελοποννήσου στο Hilton…

  6. Ο/Η mpampakis λέει:

    Καλημέρα,

    Πολύ μου άρεσε που άναψε η συζήτηση! 🙂

    Ο κεντρικός μου προβληματισμός δεν είναι αν πουλάνε τα βιολογικά κρασιά ή όχι, αλλά αν η ιδιότητά τους αυτή τα βοηθάει στις πωλήσεις. Έμμεσα η βιολογική καλλιέργεια βελτιώνει την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος και μάλιστα σε βάθος χρόνου. Άλλωστε, το καλό κρασί γίνεται στο αμπέλι, σωστά; Όμως, δεν δίνει κάποιο άμεσο πλεονέκτημα στην πώληση η ιδιότητα του βιολογικού και στο κείμενο αυτό αναρωτιόμουνα για τους πιθανούς λόγους.

    Συμπερασματικά, όπως λέει πολύ σωστά και ο φίλος Κωστής, η βιολογική (ή και η βιοδυναμική) καλλιέργεια ενισχύουν την έκφραση του terroir και από αυτή την άποψη είναι σίγουρα καλές πρακτικές. Απλά, δεν έχει περάσει το σχετικό ενδιαφέρον στο σύνολο των καταναλωτών. Όχι ακόμη τουλάχιστον.

    Κάποια ακόμη σχόλια:

    «Μιλάω για την ελληνική αγορά. Έχω δει κρασιά να πωλούνται σε τρελές τιμές, να έχουν τρομερή ζήτηση και δοκιμάζοντας τα να πέφτω από τα σύννεφα!» – Φυσικό δεν είναι; Είμαστε τόσο απαίδευτοι οινικά που θεωρούμε ακόμα σπουδαίο κρασί τον κεχριμπαρί κουτελίτη του μπάρμπα μας του Βρασίδα από το χωριό. Λίγο hype και μόδα να γίνει κάποιο όνομα κι αμέσως οι πωλήσεις φεύγουν στον ουρανό. Πριν μια δεκαετία ήταν το Chardonnay του Χατζημιχάλη (ο οποίος έχει κάνει μια χαρά κρασιά, αλλά το συγκεκριμένο δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο). Τώρα θα μπορούσα να προσθέσω πολλά ονόματα απογοητεύσεων στην λίστα. Αν δεν αποκτήσει ο καταναλωτής δική του άποψη για το τι του αρέσει και τι όχι, δυστυχώς ο νεοπλουτισμός που δέρνει αλύπητα την ελληνική κοινωνία θα εκδηλώνεται και στον χώρο του κρασιού συνέχεια.

    Για την συσκευασία των βιολογικών: δυστυχώς, ορίζεται από το νόμο ότι πρέπει να πωλούνται έτσι, με εξαίρεση τις λαϊκές. Είχα πετύχει την παραπομπή στον συγκεκριμένο νόμο σε παλιό «ΒΙΟ» της Καθημερινής (σαββατιάτικο ένθετο). Νομίζω πως το σκεπτικό είναι να κρατήσεις χωριστά τα συμβατικά από τα βιολογικά όταν αυτά βρίσκονται σε ίδιους χώρους πώλησης. Βέβαια, δεν έχει κανένα νόημα σε βιολογικά μπακάλικα, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη από τη νομοθεσία. Άσε που με όλα αυτά τα σελοφάν *και* επιβαρύνεις το περιβάλλον *και* χαλάνε πιο γρήγορα τα προϊόντα που αγοράζεις.

    Τα βιολογικά του σούπερ-μάρκετ, από προσωπική εμπειρία, δεν είναι εξίσου καλά με τα βιολογικά της λαϊκής ή των εξειδικευμένων μαγαζιών. Δεν ξέρω γιατί. Δεν ξέρω δλδ τι κάνουν διαφορετικά οι μεν από τους δε παραγωγούς. Την πιστοποίηση την εμπιστεύομαι, γιατί από την στιγμή που ο παραγωγός Α ζητά περισσότερα λεφτά για το προϊόν του, ο γείτονας παραγωγός Β περιμένει πώς και πώς να τον καρφώσει στον φορέα πιστοποίησης. Εδώ λειτουργεί καλά το ελληνικό χαρακτηριστικό του ανέκδοτου με τον γάϊδαρο του ανεκδότου («Δεν θέλω εγώ γάϊδαρο, θέλω να ψοφήσει ο γάϊδαρος του γείτονα»).

    «οι βιολογικές που αγοράζω από την λαϊκή και είναι μικρές στραβές και άσχημες έχουν απίστευτο άρωμα και γεύση.» Έτσι, έτσι. 😀

    Για το θέμα της στάσης ζωής, νομίζω είναι φανερό και από την κυρίως ανάρτηση πόσο συμφωνώ. Θα ήθελα να αγοράζω ακόμη περισσότερο, αλλά δεν μπορώ να φτάσω και στο άλλο άκρο και να κόψω από το τραπέζι μου οτιδήποτε συμβατικό – άντε να βρεις εστιατόριο της προκοπής να βγεις τότε!

    «Μπαμπάκη την ερχόμενη Κυριακή έχει Οίνους Πελοποννήσου στο Hilton…» Το ξέρω, μου ήρθε το σχετικό mail. Θα πάω οπωσδήποτε, δεν έχω αποφασίσει ακόμη ώρα αλλά συνήθως προτιμάω πριν το μεσημεριανό φαγητό. Θα τα πούμε από κοντά αυτή την φορά;

  7. Ο/Η Gianni λέει:

    Ελπίζω να τα πούμε στο Hilton.
    Δεν γνωρίζω ακόμη τι ώρα θα πάω. Θα σου πω, αν και αυτό το πριν που λες μου κάνει 12 – 2;

  8. Ο/Η mpampakis λέει:

    «Δεν γνωρίζω ακόμη τι ώρα θα πάω. Θα σου πω, αν και αυτό το πριν που λες μου κάνει 12 – 2;»

    Ναι, αν και τσέκαρα την πρόσκληση και ξεκινά στη 1, οπότε φαντάζομαι κάπου προς 13:30 θα εμφανιστώ.

  9. Ο/Η Gianni λέει:

    ΟΚ. Το πιθανότερο να σε προλάβω. Ψάχνω να βρω το mail σου να σου στείλω τηλέφωνο.

  10. Ο/Η babysak λέει:

    Ρε παιδιά γιατί μπερδεύεστε όλοι?Δεν υπάρχει ακόμη και βάσει του ισχύοντος κανονισμού βιολογικό κρασί!Υπάρχει μόνο κρασί που προέρχεται από σταφύλια βιολογικής καλλιέργειας!Λόγω της προσθήκης θείου στο κρασί δεν μπορεί να λέγεται βιολογικό!Μπορεί το θείο να επιτρέπεται ως φυτοπροστατευτικό αλλά απαγορεύεται να προστίθεται σε τελικό προϊόν!Ευχαριστώ

  11. Ο/Η babysak λέει:

    ΟΚ το διευκρινίζετε εντός του κειμένου.Τώρα το είδα.Ο τίτλος όμως είναι ολίγον λάθοε και παραπλανητικός.Sorry!

  12. Ο/Η mpampakis λέει:

    @babysak:
    Πολύ βολικό οι σχολιαστές να απαντούν στον εαυτό τους! 🙂

  13. Ο/Η Λάμπρος λέει:

    Πραγματικά προσεγμένη η ανάρτηση σου όπως και όλο σου του blog βέβαια. Συγχαρητήρια …

  14. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Λάμπρος:
    Ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση – για κάποιο απροσδιόριστο λόγο, το wp είχε «παγιδέψει» το σχόλιο. Και το δικό σου μου αρέσει, βρίσκω το θέμα του ιδιαίτερα ενδιαφέρον.
    Θα τα ξαναπούμε φαντάζομαι. 🙂

  15. Ο/Η Μαρια λέει:

    Καλησπερα σε όλους!

    θα ήθελα να μου λυσετε μια απορια: Το κρασί χωρις αλκοολ ειναι εξισου ευεργετικο με το αλκοολουχο κρασί;
    Εσεις ποιο απο τα δυο θα προτεινατε για καλυτερη υγεία και πόσο συχνα θεωρείτε ότι πρέπει να καταναλωνουμε κοκκινο κρασί;

    Σας ευχαριστω εκ των προτερων

    • Ο/Η kostisd λέει:

      Εγώ θα πρότεινα να κρατάμε γενικά ένα μέτρο αλλά να μην το ψάχνουμε και πολύ γιατί η χαλαρότητα και το «δε βαριέσαι αδερφέ ας πιούμε ένα ποτηράκι ακόμη» μερικές φορές είναι πιο ευεργετικά από το να πιέζουμε τον εαυτό μας να πιει ένα ποτηράκι λιγότερο όταν ο οργανισμος, η παρέα και η όλη κατάσταση το ζηταέι.
      Επιστημονικά πάντως το κόκκινο θεωρείται πιο ευεργετικό από το κόκκινο.
      Για το κρασί χωρίς αλκοόλ δεν το έχω ψάξει επειδή το σνομπάρω ανελέητα!! Πιστεύω όμως πως κάποιες ουσίες καταστρέφονται από την βίαια πρακτική της αντίστροφης ώσμωσης(η μέθοδος με την οποία αφαιρείται το αλκοόλ) και μαζί με τον χαρακτήρα του το κρασί χάνει και κάποιες από τις ιδιότητές του…

  16. Ο/Η tasos karakousis λέει:

    διαβάζοντας ένα άρθρο στο έθνος,δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012 της Έφης Καραγεωργίου με έκανε να θέλω να μάθω περισσότερα ως παραγωγός για την καλλιέργεια του βιολογικού σταφυλιού.Συγκεκριμένα λέει :ευφραίνει την τσέπη το βιολογικό κρασί.Το ακαθάριστο εισόδημα στον αμπελουργό βιολογικών σταφυλιών υπολογίζεται να είναι 2500-3000 ευρώ το στρέμμα αν λάβουμε σαν βάση μια μέση παραγωγή σταφυλιών 1000-1200 κιλά/το στρέμμα και μία μέση τιμή 2,5-3 ευρώ το κιλό.Στον οινοποιό βιολογικού κρασιού 4000-4800 το στρέμμα αν υπολογίσουμε με μια παραγωγή 600-800 κιλά κρασιού/στρέμμα και μια τιμή 5-6 ευρώ/κιλό.)¨….θα ήθελα να μάθω αν και εσείς γνωρίζεται φυσικά κατά πόσο αυτά τα στοιχεία είναι αληθή.Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

  17. Ο/Η mpampakis λέει:

    @tasos karakousis:

    Καλησπέρα κε Καρακούση,

    Ρωτάτε για τις τιμές παραγωγού για σταφύλια βιολογικής γεωργίας. Καθώς δεν είμαι παρά ένας ενθουσιώδης ερασιτέχνης του κρασιού, θα σας πρότεινα να ρωτήσετε απ’ ευθείας παραγωγούς οι οποίοι ξέρετε ότι παράγουν κρασί από βιολογικά σταφύλια. Ο Δαλαμάρας είναι ένας από αυτούς (ο Κωστής Δαλαμάρας μάλιστα διατηρεί ένα πολύ ενδιαφέρον blog), ο Σπυρόπουλος, ο Παπαϊωάννου. Κάποια κρασιά του Κώστα Λαζαρίδη είναι βιολογικά, καθώς και του Δουλουφάκη. Είμαι σίγουρος ότι μπορείτε να βρείτε και άλλους, κοντά στην περιοχή που σας ενδιαφέρει.

    Με συγχωρείτε που περάσαν τόσες ημέρες χωρίς να απαντήσω στο σχόλιό σας, αλλά δυστυχώς έχω πολύ περιορισμένο χρόνο και σχεδόν δεν κοιτάω πια τι γίνεται στο blog. Είναι κάτι που ελπίζω να διορθώσω προσεχώς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s