Οινοτουρισμός στη Νεμέα

Αηγιωργήτικο λιάζεται αμέριμνο, Ιούνιος 2008

Τον τελευταίο καιρό οι διάφορες εκδρομές / διακοπές που κάνουμε οικογενειακά συνδυάζονται με επισκέψεις σε οινοποιεία. Αυτό γίνεται πλέον τακτικά, είναι ιδιαίτερα ευχάριστο κι αν δεν το έχετε κάνει το  συστήνω. Είναι ιδιαίτερα όμορφη εμπειρία. Θα σας δείξουν τους χώρους, έξω και μέσα στο οινοποιείο, θα απαντήσουν με υπομονή και όρεξη στις απορίες σας, ακόμα και τις πιο προφανείς, και θα σας δώσουν να δοκιμάσετε αλλά και να αγοράσετε. Οι τιμές βέβαια θα έπρεπε (συνήθως) να είναι σημαντικά χαμηλότερες από αυτές στις κάβες και δεν είναι. Δεν ξέρω όμως αν υπάρχει κάποια εμπορική συμφωνία με τους διανομείς για να διατηρείται κάποιο «κατώφλι» ελάχιστου, για λόγους ανταγωνισμού.

Ανεξάρτητα από το τι και πόσο θα αγοράσετε, αν είστε τυχεροί ή/και δείξετε και ενδιαφέρον κατά την ξενάγηση θα σας ανοίξουν την καρδιά τους. Θα σας μιλήσουν ανοιχτά για τα προβλήματά τους, τις αγωνίες τους. Θα φουντώσουν με αγανάκτηση όταν αναφέρετε τις αλυσίδες διανομής ή την γραφειοκρατία του Υπουργείου, και θα χαρούνε να τους παινέψετε λεπτομέρειες από αυτά που κάνουν. Από την μικρή εμπειρία που έχω, οι άνθρωποι του κρασιού έχουν πάθος για αυτό που κάνουν. Ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα του καθενός, τις απόψεις τους και τις προτιμήσεις τους, την προσέγγισή τους και τις πρακτικές τους, (σχεδόν) όλοι όσοι δουλεύουν το αμπέλι και τα δώρα του διακρίνονται για το πάθος τους για αυτό που κάνουν. Είναι πραγματικά ωραία να ακούς έναν άνθρωπο που αγαπά αυτό που κάνει να μιλά για τα «παιδία» του, για τις φιάλες που βγαίνουν από τα χέρια του, για τα σχέδιά του να τα βελτιώσει, για τις ελπίδες και τα όνειρά του. Άλλωστε, γύρω από μια ανοιχτή φιάλη κρασί, γίνονται τέτοιες συζητήσεις πιο εύκολα.

Αν λοιπόν έχετε όρεξη για να αρχίσετε την καριέρα του οινο-τουρίστα, αυτό το Σαββατοκύριακο γίνονται στη Νεμέα οι Μεγάλες Ημέρες του Κρασιού, μια προσπάθεια να είναι συντονισμένα διαθέσιμα τα οινοποιεία της μεγάλης και σημαντικής αυτής περιοχής για επισκέψεις και δοκιμές. Σε απόσταση πολύ κοντινή στην Αθήνα και διάστικτη από αξιόλογους έως εξαιρετικούς παραγωγούς, η Νεμέα είναι πιστεύω ιδανική για μια εκδρομή με αρώματα και χρώματα. Δείτε για λεπτομέρειες εδώ.

Σε πρώτο πλάνο η αρχαία Νεμέα, και σε δεύτερο η σύγχρονη

Και μια ευκαιρία να γκρινιάξω στους Νεμεάτες: αναρωτιέμαι σε τι πελάτες απευθύνεστε όταν δηλώνετε ότι το οινοποιείο σας είναι επισκέψιμο και εννοείτε μόνο σε εργάσιμες ημέρες και ώρες. Αν το Σάββατο είναι κλειστό, πότε θα έρθει για επίσκεψη ο μεμονωμένος οινόφιλος; Πρόσφατα έκανα την απόπειρα για Σαββατοκύριακο στην περιοχή και με φωτεινή εξαίρεση το Κτήμα Παλυβού, στο οποίο είχαμε μια ωραιότατη ξενάγηση και αναλυτική δοκιμή όλων των κρασιών του, από τα πιο φρέσκα Αγιωργήτικα ως και την σειρά Terra Leone. Αντίθετα, άλλα οινοποιεία διατείνονταν διαθεσιμότητα για επισκέπτες την ώρα που π.χ. η ευγενική όσο και άσχετη γιαγιά της οικογένειας σήκωνε το τηλέφωνο για να μας πει ότι δεν είναι κανείς εκεί και να ξαναδοκιμάσουμε το απόγευμα. Από άποψη μάρκετινγκ τα πράγματα είναι απλά: αν θέλετε να λέγεστε επισκέψιμοι πρέπει να είστε ανοιχτοί τουλάχιστον και το Σάββατο.

Καλές διαδρομές εύχομαι!

Advertisements

13 comments on “Οινοτουρισμός στη Νεμέα

  1. Ο/Η Gianni λέει:

    Συνυπογράφω όσα λες αλλά να συνεχίσω την γκρίνια;
    Μέχρι πριν λίγο στην «επίσημη» ιστοσελίδα της ένωσης οινοπαραγωγών Νεμέας δεν υπάρχει καμία πληροφόρηση…
    Να σημειώσω κάτι.
    Πριν χρόνια γνώρισα επαγγελματικά έναν γνωστό οινοποιό της Αττικής. Μου είπε λοιπόν πως αυτό που κατάλαβε μετά από χρόνια δεν ήταν μόνο να φτιάχνει καλό κρασί αλλά να μάθει να το πουλάει!
    Για τις επισκέψεις την έχω πατήσει και εγώ ακόμη και καθημερινή. Και πραγματικά μια γιαγιά βγήκε την ώρα που κανονικά ήταν ανοιχτά και μου είπε να πάρω την επόμενη που θα ήταν τα παιδιά…
    Όμως έχω γνωρίσει και οινοποιούς που με ένα τηλεφώνημα μας άνοιξαν τα οινοποιεία τους εκτός ωραρίου.
    Θα την κάνεις την εκδρομούλα;
    Εγώ θα είμαι με οργανωμένη εκδρομή μιας κάβας.

    ΥΓ. Ελπίζω σε μικρότερα διαστήματα απραξίας του ιστολογίου σου από εδώ και πέρα. 🙂

  2. Ο/Η Kostis λέει:

    Χαθήκατε κύριε Μπαμπάκη!

    Για μένα δεν υπάρχει καλύτερη εκδρομή από μία επίσκεψη σε οινοποιείο και ξενάγηση – συζήτηση – δοκιμή με τους παραγωγούς!
    Παρομοίως, για τους περισσότερους οινοποιούς είναι μεγάλη ευχαρίστηση να έχουν προσωπική επαφή με τους πελάτες τους και να ανταλλάζουνε μαζί τους απόψεις.
    Ο λόγος για τον οποίο οι τιμές στα οινοποιεία δεν είναι πολύ χαμηλότερες απ’ότι στις κάβες είναι ακριβώς αυτός που αναφέρθηκε (…για να διατηρείται κάποιο «κατώφλι» ελάχιστου, για λόγους ανταγωνισμού…)
    Καλά να περάσετε στην Νεμέα και αναμένουμε αναφορά!

  3. Ο/Η Kostas P. λέει:

    Πριν λίγες ώρες επέστρεψα από Νεμέα και ομολογώ εντυπωσιάστηκα από την πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία 5 χρόνια.
    Όσο για τις τιμές στα οινοποιεία, ξέρω ότι οι διανομείς πιέζουν ώστε τα κρασιά στα οινοποιεία να πωλούνται το πολύ 1-1,5 ευρώ φθηνότερα από το ράφι. Η δικαιολογία είναι ότι η Νεμέα είναι τόσο κοντά στην Αθήνα που αν είναι να γλυτώσει κανείς λεφτά «πετάγεται» και αγοράζει απευθείας από το οινοποιείο με αποτέλεσμα να χάνουν κάβες και διανομείς. Τα πράγματα βέβαια δεν είναι τόσο τραγικά, γιατί δε θα ταξιδέψω ποτέ μέχρι τη Νεμέα για 2 φιάλες, και ακόμα και αν πάρω 2 φιάλες μια στο τόσο τότε σίγουρα δεν έπεσε έξω η κάβα. Και όταν από την Αθήνα φθάνω στο Αμύνταιο για να μου δώσει το κτήμα Άλφα τα κρασιά του σε προτεινόμενη τιμή λιανικής (ακριβότερα δηλαδή από όσο τα παίρνω από τη κάβα που είμαι πελάτης και μου κάνει μια στοιχειώδη έκπτωση στην τιμή ραφιού) τότε αγανακτώ και θεωρώ ότι εκτίθεται και ο οινοποιός.
    Θα μπορούσε λοιπόν να θεσπιστεί μια πιο τίμια προσέγγιση ώστε να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Μου άρεσε πολύ αυτό που έκανε η Σεμέλη (ελπίζω να μη τους κάψω): μικρή, συμβολική έκπτωση στις 2-3 φιάλες και πιο γενναίο σκόντο από κιβώτιο και πάνω. Όχι μόνο δίκαιο αλλά «ανταμοίβεις» και τον άλλο που έκανε ένα κόπο παραπάνω να έρθει να σε επισκεφθεί στο «σπίτι σου».

  4. Ο/Η mpampakis λέει:

    Καλησπέρες, καλησπέρες….

    Χάθηκα, πραγματικά. Λέω ότι αυτή την φορά θα είμαι πολύ πιο τακτικός και εντατικός. Για να με δω, γιατί από προθέσεις πάντα καλά πάμε… 🙂

    @Gianni:
    Συνήθως η συννενόηση από πριν βοηθάει. Έχω πρόσφατο θετικό παράδειγμα στο Κτήμα Κλαούντια Παπαγιάννη, που μας κάναν πλήρη ξενάγηση παρότι την ίδια ώρα είχαν εντοπίσει πρόβλημα σε ένα καταγραφικό θερμοκρασίας. Οι άνθρωποι μας δώσαν τον χρόνο τους, με μικρά (απαραίτητα) διαλλείματα για συνεννόηση με τον τεχνικό, και δεν έκαναν καμία «έκπτωση» στο πόσο θα…ασχοληθούν μαζί μας.
    Είναι απλά λάθος. Αν δηλώνουν επισκέψιμοι, καλό είναι να σκέφτονται σε ποιους απευθύνονται. Δεν νομίζω ότι πρέπει κάποιος να μένει στην περιοχή για να μπορέσει να επισκεφτεί ένα οινοποιείο.
    ΥΓ: Και ολίγο κουτσομπολιό. Η γιαγιά της…δικιάς μου ιστορίας ήταν στη Νεμέα και μάλιστα σε ιστορικό οινοποιείο της περιοχής. Η δική σου; 😉

    @Kostis:
    Κι εγώ το ίδιο πιστεύω, ότι είναι σπουδαία εμπειρία και για τις δύο πλευρές, και μάλιστα ειδικά επειδή παρεμβάλονται τόσες «στρώσεις» ενδιαμέσων που είναι ανανεωτικό να παρακάμπτεις διανομείς, κανάλια και εμπόρους. Και το πιστεύω ειλικρινά ότι οι άνθρωποι που ζουν με το κρασί, όσο διαφορετικοί κι αν είναι μεταξύ τους, διακρίνονται από το κοινό πάθος και το μεράκι για αυτό που κάνουν. Αυτό είναι πολύ όμορφο να το μοιράζεσαι.
    Ευχαριστώ για την επιβεβαίωση περί τιμών, είναι λογική εξήγηση άλλωστε. Απλά φαντάζομαι ότι (όπως παντού) υπάρχει κόσμος που αντέχει να διαπραγματευτεί ένα τέτοιο κατώφλι με μεγαλύτερη άνεση από άλλους.
    Προσωπικά πάντως, όταν πηγαίνω σε οινοποιεία δεν κοιτάω τόσο τις τιμές. Ζητάω μάλλον κάτι που δεν βρίσκω εύκολα στις κάβες. Παλιές ή πειραματικές εμφιαλώσεις, φιάλες magnum, τέτοια πράγματα. Λίγοι έχουν, παρότι θεωρώ ότι και αυτό (από άποψη μάρκετινγκ) θα είναι ένας επιπλέον λόγος για τον οινόφιλο για να πραγματοποιήσει την επίσκεψη.
    Σκοπεύω να μην εξαφανιστώ πάλι Κωστή μου, να είσαι καλά! 🙂

    @Kostas P.:
    Υπάρχει κόσμος στο ελληνικό κρασί που κυριολεκτικά «τρέχει» προς τα εμπρός. Και μάλιστα με τρόπους που τα επίσημα όργανα και η πολιτεία δεν προλαβαίνουν καν.
    Σε ποια οινοποιεία πήγες;
    Περί τιμής: έχεις απόλυτο δίκιο, δεν σώζεται κανείς άλλωστε με δύο φιάλες. Η τακτική της Σεμέλης μου φαίνεται σωστή. Και κίνητρο δίνεις και, όπως σωστά γράφεις, λες ένα έμπρακτο μπράβο σε όποιον μπήκε στον κόπο να ταξιδέψει.
    Το Κτήμα Άλφα, ενώ έχει εξαιρετικό προϊόν (πήρε μάλιστα και Regional Trophy στα φετεινά βραβεία του Decanter) έχει ζήτημα τιμολόγησης κατά την γνώμη μου. *Δεν* είναι φτηνό κι έχω την αίσθηση ότι, τρύγο με τον τρύγο, ανεβάζουν απότομα την τιμή στοχεύοντας στην εικόνα ενός κρασιού συλλογής κι όχι ενός κρασιού… για το τραπέζι. Αυτό με βρίσκει αντίθετο, δεν καταλαβαίνω γενικότερο την λογική κρασιών που δεν φτιάχνονται για να καταναλωθούν σε πραγματικές συνθήκες, αλλά για να μαζεύουν βραβεία. Και ως πραγματικές συνθήκες, εννοώ μοιρασμένο με παρέα και γύρω από πιάτο με κάποιον μεζέ ή φαγητό. Τέλος πάντων, όπως είπα έχω ένα θεματάκι με το συγκεκριμένο Κτήμα, κυρίως επειδή μου φαίνεται (κι ελπίζω να κάνω λάθος) πως υπάρχει μια μπλαζέ νοοτροπία από πίσω, σχεδόν ανάρμοστη για τον κόσμο του ελληνικού κρασιού. Αυτά τα ολίγα από γκρίνιες. 🙂

  5. Ο/Η Kostas P. λέει:

    Το Κτήμα Άλφα το ανέφερεα ενδεικτικά σαν παράδειγμα. Νομίζω όλοι ξέρουμε παραγωγούς που πουλάνε στο οινοποιείο με τιμές ραφιού ή και ακριβότερες ακόμα! Σχετικά με το Κτήμα Άλφα, όντως τα κρασιά του είναι ακριβά και αυτό ίσως οφείλεται στις τεράστιες επενδύσεις που έχουν γίνει (μια βόλτα θα σε πείσει). Ίσως βέβαια να έπρεπε να αναζητηθεί μια πιο μακροχρόνια απόσβεση των επενδύσεων που να αντικατοπτρίζει και μια πιο τίμια σχέση προϊόντος/τιμής (αυτό που στα Ελληνικά λέμε value for money).
    Στη Νεμέα επισκέφθηκα αρκετά οινοποιεία, δοκιμάζοντας αποκλειστικά Αγιωργήτικα, με ανάμεικτες (ως συνήθως) εντυπώσεις. Αναφέρω μερικά και αν υπάρχει ενδιαφέρον θα επεκταθώ και σε περαιτέρω εντυπώσεις: Λαυκιώτης, Σεμέλη, Γαία, Ζαχαριάς, Παπαϊωάννου, Λαντίδης, Ρεπάνης, Νέμειον, Παλυβός, Σκούρας.

  6. Ο/Η mpampakis λέει:

    Καλημέρα Κώστα,

    *Μόνο* Αγιωργήτικο; Εντάξει, φαντάζομαι ο κάθε οινοποιός έχει ποικίλες εκδοχές του (φρέσκο, ΟΠΑΠ, παλαίωσης ίσως και κάποιο ροζέ) αλλά αφού έφτασες που έφτασες ως εκεί…

    Από την άλλη, η λίστα των οινοποιείων είναι (τουλάχιστον!) εκτενής. 🙂 Χαίρομαι που, όπως έγραφες νωρίτερα, είδες μεγάλη πρόοδο. Η Νεμέα έχει αρκετούς ενδιαφέροντες παραγωγούς κι είναι από τις περιοχές της Ελλάδας που ελπίζω να τις δω να προχωράνε και σε αναγνώριση crus στο μέλλον. Δεν αισιοδοξώ για το άμεσο, αλλά ελπίζω να το δούμε.

  7. Ο/Η Gianni λέει:

    Η «δική μου» γιαγιά ήταν Τριφυλία. Λίγο έξω από την Κυπαρισσία.
    Στη Νεμέα το Σάββατο πήγες;
    Εμείς τελικά καταφέραμε να πάμε σε 4 οινοποεία και επειδή είμαστε και σε οργανωμένη εκδρομή από κάβα είχαμε καλή ξενάγιση και γευσιγνωσία ειδικά σεδύο από αυτά.
    Ψάχνω χρόνο να βάλω σε τάξη τις πολλές φωτογραφίες για να βάλω ποστ.
    Όσο για τις τιμές. Σιγά μην σκεφτεί κάποιος να οδηγήσει μέχρι την Νεμέα για να αγοράσει έστω και το κιβώτιο των 6 με μόνο σκοπό το κέρδος αφού η βενζίνη του κάνει όσο 3 κιβώτια! Απλά δεν καταλαβαίνουν πως αυτός που πάει να δει το οινοποιείο είναι εραστής του κρασιού και πολλές φορές έχει και σοβαρή άποψη. Άσε που η γνώμη του μετράει στον κύκλο του. ‘Άρα μόνο κέρδος θα έχουν αν τον προσκαλέσουν στον χώρο τους. Η τιμή – έπτωση θα είναι το κερασάκι για να πάει.

  8. Ο/Η Kostas P. λέει:

    Ε οκ ήμουνα λίγο υπερβολικός…δοκίμασα και 5-6 ακόμα εκτός από Αγιωργήτικα και ναι, όπως είπες κάθε οινοποιός έχει πολλές διαφορετικές εκδοχές (και γλυκό ορισμένοι).

  9. Ο/Η Ted Lelekas λέει:

    Μπαμπάκη καλησπέρα και welcome back!

    Το θέμα της τιμής το σκέφτηκα και το εξέτασα πολύ στο τελευταίο ταξίδι μου στην Τοσκάνη. Εκεί, λοιπόν, η εξυπηρέτηση είναι απίστευτη, η γνώση εξαιρετική, γενικά ο επισκέπτης ενός οινοποιείου έχει μία φοβερή εμπειρία σε κάθε επίσκεψη. Όταν, όμως, έρχεται η τιμή να αγοράσεις, οι τιμές είναι αυτές της αγοράς, σε καμία περίπτωση δεν χαλάνε οι ίδιοι οι οινοποιοί την «πιάτσα». Μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις το μαγαζί που πουλάει τα κρασιά είναι μακριά από τον κεντρικό χώρο του οινοποιείου (σε κάποιες και στο διπλανό χωριό), με ξεχωριστό προσωπικό, έτσι ώστε να μην υπάρχει ούτε καν υποψία δύσκολης θέσης ή κάποιας ηθικής δέσμευσης. Και αν σε 2 από τα αρκετά οινοποιεία που επισκέφτηκα εγώ έλαβα ως δώρο στο ένα μία φιάλη κρασί και στο άλλο ένα μπουκάλι λάδι, νομίζω ότι αυτό έγινε είτε λόγω της δημοσιογραφικής μου ιδιότητας, είτε λόγω των διόλου ευκαταφρόνητων ποσών που «ακούμπησα» όπου σταμάτησα.

    Παρότι ομολογώ ότι όλους μας βολεύει να αγοράζουμε φτηνότερα στο οινοποιείο, πιστεύω τελικά ότι δεν πρέπει να εφαρμόζεται αυτόματα. Δεν πρέπει να είναι η τιμή κίνητρο για να κάνουμε οινοτουρισμό, όχι μόνο γιατί έτσι αναστατώνονται οι ισορροπίες της αγοράς, αλλά και επειδή σε τελική ανάλυση χάνεται το όλο νόημα της εμπειρίας του οινοτουρισμού. Υπό το ίδιο πρίσμα, αν απλά ψάχνουμε χαμηλότερες τιμές, δεν χρειάζεται να πάμε στο οινοποιείο, θα μπορούσε ο ίδιος ο παραγωγός να διατηρεί πρατήριο (βλ. Factory Outlet) αλλού, ακόμα και στην Αθήνα…

    Κάποιες σκέψεις που θέλησα να μοιραστώ μαζί σας. Καλή συνέχεια και μη χάνεστε, τώρα ειδικά που η σεζόν των οινικών εκδηλώσεων μπαίνει φορτσάτη!…

  10. Ο/Η FoodJunkie λέει:

    Επειδή την άνοιξη ήμασταν στη βόρεια ελλάδα, συνειδητοποιήσαμε πως τα κρασιά σε όλα τα οινοποιεία της Δράμας είχαν κανονική τιμή ραφιού. Στη Νεμέα όμως μέχρι και πέρισυ τουλάχιστον που στοκάραμε, οι τιμές ήταν πολύ χαμηλότερες τις τάξεως του 30-40 τοις εκατό, ειδικά στον Παλυβό (Terra Leone) και στον Παπαϊωάννου.

    Τόσο στην Ιταλία στο Il Feuduccio στο Abruzzo όσο και σε όλη την Αλσατία για την οποία θα γράψω σύντομα, οι τιμές ήταν σίγουρα πολύ χαμηλότερες από την κάβα. Ειδικά η Αλσατία είναι ο παράδεισος του οινικού τουρισμού. Πουθενά αλλού νομίζω δεν μπορεί κανείς να δοκιμάσει ΟΛΑ τα κρασιά του καταλόγου του οινοποιού (από τα 10 ευρώ μέχρι τα 200) ΤΖΑΜΠΑ. Να τα βλέπουν οι δικοί μας αυτά παρακαλώ….Και δεν μιλάω για παραγωγούς της πλάκας τώρα γιατί έχει και πολλούς τέτοιους το μέρος)

  11. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Gianni:
    Δεν πήγα τελικά. Είχα πάει σχετικά πρόσφατα (όταν και βρήκαμε τελικά μόνο το Κτήμα Παλυβού διαθέσιμο, τουλάχιστον από τα οινοποιεία που είναι σχετικά κοντά στον αρχαιολογικό χώρο), είχα κάνει και τις επισκέψεις μου στην Χαλκιδική. Το αφήνω προς Νοέμβρη, μετά τις φετεινές εμφιαλώσεις, μήπως πετύχω τίποτα «εκκεντρικά» μπουκάλια διαθέσιμα…
    Χαίρομαι πάντως που πήγε καλά η βόλτα σου. Η Νεμέα αξίζει κι είναι αδιανόητα εύκολο να φτάσουμε ως εκεί. 🙂
    Για τις τιμές: κι εγώ πιστεύω ότι δεν είναι το βασικό κίνητρο για να επισκεφτείς το οινοποιείο. Από την άλλη, χωρίς κόστος μεταφοράς/αποθήκευσης/προώθησης κλπ θα άξιζε να δίνουν και κάποιο οικονομικό κίνητρο, εφόσον μπορούν φυσικά. Ίσως το ιδανικό είναι αυτό που εφαρμόζει η Σεμέλη (όπως λέει ο Κώστας): τιμές κάβας στις φιάλες, τιμές «χτυπημένες» στα κιβώτια.

    @Kostas P.:
    Και γλυκά φυσικά, σωστά. Δεν έχω δοκιμάσει (ακόμη) από αυτά. Προστέθηκε στην λίστα must do. 🙂

    @Θόδωρος Λ.:
    Το διακριτό πρατήριο πραγματικά θα ήταν η ιδανική λύση. Μπορώ να αναφέρω και συγκεκριμένο παράδειγμα πρατηρίου στην Αχαϊα (του Οινοφόρου) που λειτουργεί πολύ καλά, αν και δεν…του φαίνεται απ’ έξω. Είναι όμως σπάνιο στην ελληνική πραγματικτότητα, ίσως λόγω μεγέθους των οινοποιείων. Όπως είπα και παραπάνω νομίζω ότι η καλύτερη προσέγγιση είναι η παροχή έκπτωσης για παραγγελίες σημαντικού σχετικά μεγέθους.
    Και το εκάστοτε δώρο δεν το θεωρώ αθέμιτο, αντίθετα. Μάλιστα έχω απολαύσει κι εγώ, που σιγά την ιδιότητα του μπλόγκερ που φέρω, κάποια μπουκάλια που «αυγατίζουν» την παραγγελία μου στο τέλος της επίσκεψης. Αυτά όμως είναι νομίζω στα πλαίσια του απόλυτα θεμιτού, ειδικά αν κάποιος έχει ακουμπήσει γενναία ποσά μέχρι εκείνη την στιγμή. Εδώ το υπό βιολογική πιστοποίηση κρεοπωλείο που ψωνίζω έχει φτάσει να μου κάνει δώρα…:)
    «Δεν πρέπει να είναι η τιμή κίνητρο για να κάνουμε οινοτουρισμό» – συμφωνώ απόλυτα σε αυτό. Το βασικό *δεν* είναι η τιμή. Ο οινοτουρισμός είναι πολύ περισσότερα από την αγορά μερικών φιαλών. Κι επιμένω σε προσωπικό επίπεδο να ζητάω για να αγοράσω εμφιαλώσεις magnum, πειραματικές που ενδεχομένως δεν έχουν καν δει την αγορά, παλιότερους τρύγους, οτιδήποτε δεν μπορώ να βρω δλδ ήδη στην αγορά.
    Ευχαριστώ για την υποδοχή, πιστεύω ότι θα τα λέμε συχνά αυτό το φθινόπωρο! 🙂

    @FoodJunkie:
    Όπως έγραψα και παραπάνω, περιμένω καλές τιμές αλλά τις περιμένω από κάποια ποσότητα και πάνω. Στη Β.Ελλάδα, Χαλκιδική συγκεκριμένα, συνάντησα τιμές οινοποιείου πιο ακριβές από αυτές που βρίσκω στο wine club μου (τον Οινέα). Από την άλλη όμως, βρήκα και μερικά magnum του Κτήματος του 2003 (της χρονιάς γέννησης του γιου μου) που σκοπεύω να ανοίγω επ’ αφορμή των γενεθλίων του σταθερά και αμετάκλητα από το 2011 και μετά, χε χε χε… 😀
    Αναμένω ανυπόμονα ποστ για την Αλσατία. γιαμ – γιαμ – γιαμ…. 🙂

  12. Ο/Η Ted Lelekas λέει:

    Μπαμπάκη συμφωνώ απόλυτα με αυτό το τελευταίο, το οποίο σίγουρα έχουν συμφέρον να το λάβουν υπόψη οι παραγωγοί: Όντως ένα πολύ μεγάλο κίνητρο για να επισκεφτείς (και να αγοράσεις) στο οινοποιείο είναι οι λεγόμενες φιάλες «ex cellar». Αυτές μπορεί να είναι παλιές χρονιές, πειραματικές ή extra premium εμφιαλώσεις, διαφορετικά μεγέθη φιάλης, κλπ. Συνήθως τα παραπάνω, λόγω πολύ περιορισμένης παραγωγής ή πολύ μικρού στοκ, δεν βρίσκουν το δρόμο για τα ράφια της λιανικής και διατίθενται μόνο από το οινοποιείο. Τι καλύτερο (και σπανιότερο) σουβενίρ να πάρει κανείς από την επίσκεψή του σε ένα οινοποιείο;

    Αυτό λοιπόν πιστεύω ότι ενδιαφέρει έναν πραγματικό οινόφιλο πολύ περισσότερο από το να γλιτώσει μερικά ευρώ από τα κρασιά που θα αγοράσει…

  13. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Θόδωρος Λ:
    Συμφωνώ 101% φίλε μου – κι ακόμα περισσότερο επειδή η ταύτιση με εντάσσει στις τάξεις των πραγματικών οινόφιλων, χε χε χε.
    Βέβαια, γεγονός είναι ότι τα περισσότερα ελληνικά οινοποιεία δεν έχουν μέγεθος που να τους επιτρέπει κάποιες τέτοιες προσεγγίσεις, προσεγγίσεις με σχετικά αυξημένο κόστος αν π.χ. δεν βρουν ανταπόκριση από τους οινόφιλους και…μείνουν με το magnum στο χέρι. Πιστεύω ωστόσο ότι όλα αυτά είναι λίγο θέμα αν το αυγό έκανε την κότα ή το αντίστροφο, με άλλα λόγια αν κάποιος το ξεκινήσει, θα βρεθεί και το κοινό που θα τον ακολουθήσει σε αυτό. Νομίζω ότι ήδη υπάρχει μια μικρή αλλά κρίσιμη μάζα οινόφιλων που θα ήταν πρόθυμη να στηρίξει ειδικές εμφιαλώσεις κλπ. Μακάρι να τις βλέπουμε και πιο συχνά.
    Την καλημέρα μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s