«Αγνό, χωριάτικο κρασί, χωρίς φάρμακο»

Για να διαβάζετε αυτό το blog, μάλλον είστε άνθρωπος που ενδιαφέρεται για το κρασί. Λίγο έως πολύ, το μικρόβιο του οινόφιλου κυκλοφορεί στο αίμα σας. Σας διαβεβαιώ λοιπόν ότι, παρά τις επιμελείς σας προσπάθειες, αυτό έχει μαθευτεί σιγά – σιγά από φίλους και συγγενείς και αρχίζουν να σας θεωρούν κάτι σαν ειδήμονα στα θέματα κρασιού.

Είναι λοιπόν λογικό θα μοιραστείτε κάποια γεύματα και δείπνα με φίλους και συγγενείς μέσα στις γιορτές. Ίσως μάλιστα να πάτε στον τόπο καταγωγής σας. Εκεί, όλο και κάποιος θα βρεθεί που θεωρεί ότι ξέρει να φτιάχνει κρασί και θέλει να δοκιμάστε από το δικό του. Αν σας το περιγράψει ως αγνό, χωριάτικο κρασί «σαν αυτό που έφτιαχναν οι πατεράδες μας» και αν η έμφαση των κοπλιμέντων του είναι πως δεν έχει φάρμακο (και όχι πως έχει άρωμα ή χρώμα) είστε καθ’ οδόν για μια φρικτή εμπειρία. Θα σας παρουσιαστεί ένα οξειδωμένο υγρό, άνοστο και δυσάρεστο, βαρύ και απωθητικό. Και επιπλέον, οι καλοί τρόποι θα επιβάλουν να το παινέψετε, όσο μαζοχιστικό και αν είναι αυτό. Έτσι, θα βρεθείτε να τιμωρείστε για την καλή σας την καρδιά, αφού θα σας σερβίρουν ξανά και ξανά αυτή την σιχαμάρα, καταστρέφοντας το κεφάλι και το στομάχι σας. Το χειρότερο είναι πώς θα πάνε στράφι οι σίγουρα υπέροχες προσπάθειες των μαγείρων της οικογένειας να κάνουν το κάτι παραπάνω, μέρες που είναι, ενώ με δυο – τρία μπουκαλάκια που θα είχατε διαλέξει αυτοπροσώπως, τα αποτελέσματα θα ήταν εγγυημένα.

Αυτό που μόλις περιέγραψα είναι για μένα ο απόλυτος τρόμος των γιορτών. Δυστυχώς, οι παρελθούσες δεκαετίες εφιαλτικών έως και δηλητηριωδών εμφιαλωμένων κρασιών και η έλλειψη οινικών εμπειριών (που θα επέτρεπε τις συγκρίσεις) έχει οδηγήσει σε αναπαραγωγή λανθασμένων πρακτικών. Σπάνια έως ποτέ θα είναι της προκοπής το κρασί που γίνεται σε ένα υπόγειο, με μόνο εξοπλισμό μια δεξαμενή και δυο – τρεις σωλήνες, χωρίς κανένα έλεγχο θερμοκρασίας, χωρίς καμία επιλογή πρώτης ύλης,. Ακόμα και το «φάρμακο», ο ανυδρίτης του θειϊκού οξέος, που προστίθεται σε ελάχιστες ποσότητες, συντελεί στην σταθεροποίηση του κρασιού και στην αποφυγή της οξείδωσής του – ούτε αυτό είναι θετικό λοιπόν. Η παραγωγή τρισάθλιων ροφημάτων που ούτε για ξύδι δεν είναι καλά είναι (δυστυχώς) ο κανόνας. Και ειδικά στις γιορτινές μέρες είναι κρίμα, πολύ κρίμα τα ποτήρια να μην κουδουνίζουν χαρωπά, γεμάτα απολαύσεις, και αντίθετα να καταλαμβάνονται από πορτοκαλί υγρά που κανονικά έπρεπε να απαγορεύονται από την συνθήκη της Γενεύης.

Σε τέτοιες στιγμές νιώθω τον πόνο σας, όπως είχα πει χαρακτηριστικά σε ένα ζευγάρι φίλων την ημέρα του γάμου τους. Υπάρχει τρόπος να το αποφύγετε, αλλά ενέχει και κάποιους κινδύνους. Και ιδού πώς:

Φοράτε τα σμιχτά σας φρύδια, αυτά που δείχνουν προσήλωση και αυτοσυγκέντρωση. Βάζετε το αγνό κρασί σε ένα ποτήρι γευσιγνωσίας. Το κρατάτε λοξά, μπροστά από μια λευκή κόλλα χαρτί, εξεταστικά σαν να το ανακρίνετε. Μετά το μυρίζετε και εκφράζετε δυνατά διάφορα μουγκανητά και επιφωνήματα. Άλλωστε πάντα αποφεύγουμε τις συγκεκριμένες λέξεις όταν δοκιμάζουμε, ενώ τα ααααααααααα, οοοοοοοοοοοο, και χμμμμμμμμμμμμ μπορούν να σημαίνουν τα πάντα και τίποτα. Ύστερα το βάζετε στο στόμα. Εδώ είναι το κρίσιμο σημείο: αν το καταπιείτε, μπορεί να σας βάζουν να πίνετε από αυτό για μια ολόκληρη ζωή. Οπότε, γουρλώνετε τα μάτια και το φτύνετε ψεκάζοντας οποιονδήποτε βρίσκεται στο δωμάτιο και μόλις το ξεφορτωθείτε φωνάζετε δυνατά «Για όνομα! Αυτό είναι σίγουρα το πιο αηδιαστικό πράγμα που έχω βάλει στο στόμα μου, μετά από εκείνη τη νύχτα στη σκηνή του αρχηγού των προσκόπων!».

Ακολουθήστε τα παραπάνω βήματα και σίγουρα κανείς δεν θα τολμήσει να σας δώσει ξανά να δοκιμάσετε την οικιακή παραγωγή του. Από την άλλη, κινδυνεύετε σοβαρά να μην σας καλέσει ξανά κανένας από το σόι σας. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό βέβαια και θα έλεγα ότι σε ορισμένα σόγια ίσως είναι πολύ μικρό κόστος. 😉

Να είσαστε καλά, γεροί και υγιείς, να περνάτε υπέροχα, και το 2008 να είναι ευτυχισμένο για σας και τους δικούς σας! 🙂

Advertisements

15 comments on “«Αγνό, χωριάτικο κρασί, χωρίς φάρμακο»

  1. Ο/Η ikd λέει:

    Έχω τρία τέτοια μπουκάλια στο πορτ-μπαγκάζ. Μου τα φορτώσανε από το χωριό. Λέω στο δρόμο να τα «ξεχάσω» πουθενά. Καλές γιορτές.

    Ι.

  2. Ο/Η Gianni λέει:

    Υπάρχει και άλλο σενάριο. Να έχεις πάει κάποια μπουκάλια κρασί για το τραπέζι, αλλά ο «οινοποιός» του «αγνού, χωριάτικου, χωρίς φάρμακα» να επιμένει να πίνει από το δικό του. Ευτυχώς μόνο αυτός.
    Άσε δε και όταν κάποια στιγμή ανακαλύψει και στην ετικέτα του εμφιαλομένου πως «περιέχει θειώδη»!!!
    Καλή Πρωτοχρονιά!!!

  3. Ο/Η mpampakis λέει:

    Καλημέρα, καλή χρονιά να έχουμε (και δεν εννοώ – μόνο – στον τρύγο). Χρόνια πολλά και στους δυο σας για την ονομαστική σας γιορτή! 🙂

    @ΙΚΔ:
    Και πολύ καλά θα κάνεις να τις ξεφορτωθείς. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να πίνουμε κακής ποιότητας κρασί. Να ανακυκλώσεις το γυαλί μόνο! 😉

    @Gianni:
    Συμβαίνουν και χειρότερα – για παράδειγμα, έχω πάθει μια φορά το εξής: πήγα στο σπίτι κάποιου δυο μπουκάλια «Κτήμα Γιαννακοχώρι». Τα έβαλε στην άκρη και μου έβγαλε κάποιο ημίγλυκο (!). Ευτυχώς υπήρχαν και μπύρες. Μια-δυο βδομάδες μετά μου τηλεφωνεί να μου πει ότι άνοιξε το κρασί που του πήγα σε κάτι άλλους φίλους και τους άρεσε πολύ. Go figure! χα χα χα
    Καλά, το «περιέχει θειώδη» είναι η χαρά της θεωρίας συνωμοσίας. Ποιος ξέρει τι θα μας κάνουν τα θειώδη και γιατί τα χώσαν μέσα στο κρασάκι και τέτοια… 😉

    Και πάλι πολλές ευχές!

  4. Ο/Η Gianni λέει:

    Ευχαριστώ για τις ευχές. Καλή Χρονιά να έχουμε.
    και μια ενημέρωση που μου ήρθε σήμερα:
    19 & 20/1 στο Μέγαρο Μουσικής είναι η Οινοτέλεια. (www.oinotelia.gr)
    Ακολουθούν και άλλες…

  5. Ο/Η Κώστας λέει:

    Καλή χρονιά και καλά κρασιά 🙂

    Το τι ζουμιά μου ‘χουν φορτώσει διάφοροι συγγενείς και φίλοι δε λέγεται! Αυτά δε που σου τα δίνουν σε πλαστικά μπουκάλια είναι το κάτι άλλο…

    Από την άλλη όμως, είδα τις προάλλες ένα κρασί (Syrah Πόρτο Καρράς) καλό μεν, 30 ευρώ η φιάλη δε – δεν είναι λίγο υπερβολή;

    ΥΓ: Ευτυχώς έχω την τύχη να συγγενεύω με άνθρωπο που έχει σπουδάσει οινολογία και παίρνω αρκετά συχνά καλό φτηνό «χωριάτικο» κρασί που όμως περιέχει ανυδρίτη :-)))

  6. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Gianni:
    Ευχαριστώ για την πρόταση!
    Φυσικά και ακολουθούν κι άλλες – φέτος είναι και χρονιά Οινοράματος άλλωστε.

    @Κώστας:
    Δεν το έχω δοκιμάσει, όμως μου ακούγεται κι εμένα ακριβό. Ειδικά όταν έχει να ανταγωνιστεί του Γεροβασιλείου ή το Collection του Κτήματος Αβαντίς (εντάξει, πιο ακριβό, αλλά και εξαιρετικά καλό). Για να μην πω για συγκρίσιμα κρασιά από Ροδανό, Αυστραλία κλπ κλπ κλπ.
    Τέτοιους συγγενείς σαν του υστερόγραφού σου, τους τιμάμε και…τους γνωρίζουμε και στους φίλους μας! 😉
    Καλή χρονιά να έχουμε!

  7. Ο/Η Kostas P. λέει:

    Έχεις πιει collection;;;!!!! Αν ναι, θα είσαι σε θέση να μου πεις αν αξίζει η διαφορά τιμής από το «απλό» (13-14 ευρώ vs 40φεύγα). Θέλω να δοκιμάσω κ’αυτό με το viognier αλλά και πάλι δυσκολεύομαι να δώσω 20 ευρώ (πάλι το ερώτημα γιατί να μην πάρω το απλό).
    Στα υπόψιν και το Syrah του Κτ. Άλφα. Δεν έχω δοκιμάσει ακόμα το τελικό προϊόν αλλά όσο ήταν ακόμα στα βαρέλια τα έσπαγε και έριχνε στ’ αυτιά στο Αβαντίς.

  8. Ο/Η mpampakis λέει:

    Έχω δοκιμάσει, όχι πιει – ξεκαθαρίζω δλδ ότι δεν έβαλα το χέρι βαθειά στην τσέπη για να αγοράσω μπουκάλι στο σπίτι. Ήταν σε μια βραδυά δοκιμών που είχα τύχει να βρεθώ. Είναι όντως εκπληκτικό, πολύ καλύτερο από το «απλό», αλλά κι η διαφορά τιμής είναι σημαντική. Εκεί μπαίνει το δίλημμα: να δώσω 40 για ένα μπουκάλι ή 40 για 3 μπουκάλια; Σε τέτοιες περιπτώσεις διαλέγω ανάλογα με την παρέα που θα το πιω.

    Το «Άγιος Χρόνος» (?) δεν το έχω δοκιμάσει ακόμα. Απ’ ό,τι είχα διαβάσει στον Οινοχόο έχει ριχτεί στην αγορά αρκετά νέο (θέλει δλδ μια κάποια παλαίωση) αλλά θεωρείται πολύ καλό.

    Πάντως, σε τέτοιο κόστος βρίσκεις και ωραιότατα κρασιά από τον Ροδανό. Τα St.Joseph (από τις αγαπημένες μου AOC) κυκλοφορούν γύρω στα € 20 – 25, τα Hermitage λίγο παραπάνω από το κόστος του Collection. Κουβαλάνε και μια ιστορία αυτές οι φιάλες.

    Το Κτήμα Άλφα κι εγώ το έχω στα υπ’ όψη, δεν έχω καταφέρει να το δοκιμάσω. Πήγες Δρόμους Κρασιού φαντάζομαι; 🙂

  9. Ο/Η Kostas P. λέει:

    Όχι δεν πήγα. Το είχα δοκιμάσει 2-3 φορές πέρσι και ήταν εξαιρετικό. Τώρα περιμένω εναγωνίως την «Οινοτέλια» να δοκιμάσω τις νέες σοδειές.
    Το δίλημμα ακριβά ελληνικά ή αντίστοιχα γαλλικά με προβληματίζει και μένα εδώ και λίγο καιρό και μάλιστα τολμώ και το συζητώ με μερικούς παραγωγούς-φίλους, οι οποίοι όμως το βλέπουν από τη δική τους πλευρά. Αν δεν πειραματιστούμε με τις διεθνείς ποικιλίες, λένε, πώς θα γίνουμε καλύτεροι; Είναι και πιο αναγνωρίσιμες. Αλλά το κόστος…κόστος! Σαν καταναλωτής διαπιστώνω ότι στην ίδια κλίμακα τιμών, οι Γάλλοι τουλάχιστον είναι αισθητά μπροστά. Βρίκομαι όμως στην Ελλάδα, μαγειρεύω Ελληνικές συνταγές με ελληνικές πρώτες ύλες γι’ αυτό και για την ώρα προτιμώ ελληνικό κρασάκι κ’ ας είναι από ξένες ποικιλίες. 🙂

  10. Ο/Η mpampakis λέει:

    Καλημέρα,
    Από βαρέλι πού το πέτυχες βρε θηρίο;
    Με το ελληνικό vs γαλλικό, θα με βρεις στην πλευρά του…ουδέτερου. Ενθουσιάζομαι τόσο με την ποικιλία (όχι του αμπελιού αλλά την πληθώρα) και τις διαφορετικές πρσεγγίσεις σε παρόμοιες «πρώτες ύλες» που είναι η καλύτερή μου. Απλώς, όταν έχω μπροστά μου π.χ. ένα (ακόμα) Chardonnay, σε μια τιμή Α, πρέπει ο παραγωγός να με πείσει ότι είναι καλύτερος ή έστω έχει μια διαφορετική άποψη από το αντίστοιχο γαλλικό, χιλιανό, αυστραλέζικο, ιταλικό, τρέχα γύρευε Chardonnay. Το αντίστοιχο εμπεριέχει και την έννοια του κόστους φυσικά.
    Στο τραπέζι του σπιτιού λοιπόν εμφανιζονται πολλά και διάφορα. Αντίστοιχα και όταν βγαίνουμε έξω. Τα house wines πάντως είναι Νεμέα και Πάτρα (Ροδίτης). 🙂

  11. Ο/Η cook λέει:

    πολύ αληθινό το ποστ…αλλά ξερω πολλούς τριγύρω που θα… εφριτταν διαβαζοντας το(μεταξύ αυτών και ο μπαμπας μου…που εχει κανει μερικά απο τα καλύτερα ξίδια!):)

  12. Ο/Η mpampakis λέει:

    @cook:
    Είναι κρίμα πάντως που, ειδικά η παλιότερη γενιά, δεν έχουν εκτεθεί σε αρκετές γεύσεις ώστε να καταλαβαίνουν την διαφορά ανάμεσα στο πώς είναι και στο πώς θα έπρεπε να είναι…

  13. Ο/Η Ted Lelekas λέει:

    Χαχαχα, αστείο αλλά τόσο αληθινό αυτό το post… Το διάβαζα και έλεγα μόνος μου «πες τα χρυσόστομε»… Μετά από τόσο καιρό ενασχόλησης με το κρασί και τις εξαιρετικές φιάλες με τις οποίες τον έχω τροφοδοτήσει, ακόμα δυσκολεύομαι να απαγκιστρώσω τον πατέρα μου από το κρασί του συμπέθερου, που είναι αυτό ακριβώς που το post περιγράφει (ξεκαθαρίζω ότι πρόκειται για τον πεθερό της αδερφής μου και όχι τον δικό μου, μην κλείσουμε σπίτια άδικα…)
    Στο Σεμινάριο αφιερώνω χρόνο στο χύμα και το σπιτικό κρασί, τα οποία – προς θεού – δεν αφορίζω, απλά θέλει προσοχή στον προμηθευτή. Μάλιστα πάντα αναφέρω και την έρευνα του ΤΕΙ Οινολογίας Αθηνών προ καιρού που βρήκε ότι ένα 30% των χύμα και σπιτικών κρασιών (ειδικά τα υπερθειωμένα) δεν ήταν απλά κακά, αλλά επικίνδυνα…
    Παρεμπιπτόντως έχετε πάει στο Καφενείο στην Πλάκα; Όταν το χύμα «δουλεύεται» σωστά είναι άλλο πράγμα…

  14. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Θ.Λέλεκας:
    Κατ’ αρχήν ευχαριστώ για το σχόλιο, χαίρομαι που σας άρεσε το ποστ. 🙂 Δυστυχώς στο ίδιο στυλ είναι και ο πατέρας μου, που τονίζει ακόμα πόσο ασυναγώνιστα καλό είναι το (κεχριμπαρί) κρασί του χωριού. Από την άλλη, από τον οξειδωμένο εφιάλτη μετά βίας πίνει ένα ποτήρι – αν του βγάλω εγώ κάτι της προκοπής θα φτάσει στα τέσσερα….
    Ούτε εγώ καταδικάζω το χύμα ή το σπιτικό, κάθε άλλο. Εντάξει, κανείς δεν έχει την απαίτηση το σπιτικό κρασί να στέκεται δίπλα στο Latour (!), να είναι κάτι αποδεκτό νομίζω ότι αρκεί. Και συνήθως τα μεγάλα προβλήματα είναι δύο: η ανεξέλεγκτη επίδραση της θερμοκρασίας και εντελώς λάθος χρήση του θείου. Όντως, πολλά είναι επικίνδυνα, και αυτό φαίνεται και από τον πονοκέφαλο που…χαρίζουν έστω και ένα-δυο ποτηράκια τους.
    Στο Καφενείο έχω να πάω κάποια χρόνια (παραδόξως μάλιστα, γιατί υπήρχε εποχή που πήγαινα πολύ τακτικά), τώρα που το θυμήθηκα θα το ξαναβάλω στο πρόγραμμα.

  15. […] κοίτα να έχουμε δυο μπουκάλια της προκοπής μαζί μας, μην καταντήσουμε να πίνουμε τον κουτελίτη του μπάρμπα …! – Α πα πα πα πα! Χίλιες φορές μπύρα! – Μην σου πω […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s