Συγκρατημένο βαρέλι

Ήπια χθες την παλαιωμένη Νεμέα 2004 του Ρεπάνη (12 μήνες σε καινούργια δρύινα βαρέλια). Το κρασί μου άρεσε πολύ, για το κόστος του πάρα πολύ, και ήθελα να μιλήσω για την (κατά την γνώμη μου) ορθή χρήση του βαρελιού στην οινοποίηση.

Το καινούργιο βαρέλι είναι ένας δαπανηρός τρόπος επέμβασης στο κρασί, ο οποίος συνήθως ενισχύει την δυνατότητα παλαίωσης αλλά ανεβάζει και την τιμή για τον τελικό καταναλωτή. Παρόλα αυτά, η επαφή με το ξύλο δίνει στο κρασί μια χαρακτηριστική γεύση και οσμή βανίλιας, αυτομάτως ευχάριστη σχεδόν σε όλους τους ουρανίσκους. Επιπλέον, προσδίδει κύρος και σοβαρότητα σε ένα κρασί να έχει περαστεί από καιρνούργια δρύινα βαρέλια και μάλιστα υπάρχει και ολόκληρη συζήτηση για την προέλευση των βελανιδιών από τις οποίες γίνονται τα βαρέλια και πώς αυτή επηρεάζει την γεύση του κρασιού.

Ταυτόχρονα είναι κι ένας τρόπος να κάνεις εντυπωσιακό ένα αδιάφορο κρασί. Η γενναία δόση του βαρελιού καλύπτει όποια γεύση έχει η περιοχή ή η ποικιλία, σαν να πέφτει ένα ολόκληρο ποτήρι κρέμα γάλακτος μέσα σε ένα πιάτο φαγητό. Το μόνο που μένει είναι η ταρατατζούμ ταρατατζούμ γεύση της βανίλιας. Ακόμα πιο ακραίο είναι αυτό αν πρόκειται για λεπτεπίλεπτες ποικιλίες, που δίνουν κατά βάση λευκά κρασιά, με κάθε χαρακτηριστικό τους γνώρισμα να εξαφανίζεται ανάμεσα στις σανίδες. Και επειδή ο εντυπωσιασμένος καταναλωτής δεν ξέρει πώς έπρεπε να είναι το κρασί που πίνει, ένα εντυπωσιακό κρασί που πέρασε από βαρέλι πουλάει.

Τέτοια χρήση μου θυμίζει κάτι γυναίκες που ενώ είναι άσχημες φτιασιδώνονται και στριμώχνονται σε κάτι κολλητά ρούχα, βγάζουν στη φόρα μπούτια και ντεκολτέ μόνο και μόνο για να εντυπωσιαστεί ο ανδρικός πληθυσμός από αυτά και να μην προσέξει το σύνολο.

Προσοχή, αυτό που λέω εδώ δεν σημαίνει ότι το βαρέλι είναι de facto κακό. Αντίθετα. Η μετρημένη χρήση του τονίζει τα καλά χαρακτηριστικά του κρασιού και του δίνει άλλη διάσταση. Επιτρέπει και μια σοβαρή προσπάθεια παλαίωσης. Καλό είναι, απλώς η συνηθισμένη χρήση του είναι να τραβάς τα μαλλιά σου.

Ε, η παλαιωμένη Νεμέα του κου Ρεπάνη είναι παράδειγμα καλής χρήσης του βαρελιού. Το Αγιωργήτικο είναι ξεκάθαρο, αν και έχει ντυθεί ένα πιο σοβαρό κουστούμι από συνήθως. Παρότι μάλιστα την πρώτη φορά που ήπια τη Νεμέα του μου είχε φανεί σχετικά αδιάφορη, έχω αλλάξει άποψη και για την απλή εκδοχή της και για την παλαιωμένη.

Άντε βίβα!

Advertisements

16 comments on “Συγκρατημένο βαρέλι

  1. Ο/Η ikd69 λέει:

    γιατί όμως άλλοι «πουλάνε» το κρασί που έχει παλαιώσει «παλιά δρύινα βαρέλια»? Υποθέτω, ότι το «παλιό» βαρέλι (δηλ., περισσότερες από μια χρονιές) έχει και στοιχεία των προηγούμενων οίνων.

    Ι.

  2. Ο/Η mpampakis λέει:

    Το ξύλο του βαρελιού δίνει ουσίες στο κρασί είτε απ’ ευθείας, είτε επιδρώντας στον τρόπο που το κρασί ωριμάζει. Υπό αυτή την έννοια, το εντελώς καινούργιο βαρέλι είναι ξεχωριστό. Τα παλιά δεν κρατάνε τίποτα από το κρασί που είχαν, αλλά η προγενέστερη χρήση μειώνει τις εντυπωσιακές παρεμβάσεις του καινούργιου ξύλου.

    Υπάρχουν πολλοί παραγωγοί που ωριμάζουν μέρος της παραγωγής τους σε καινούργια βαρέλια και μέρος σε παλιά. Ανάλογα με την ποικιλία, μια τέτοια πρακτική μπορεί να δώσει πολύ θετικά αποτελέσματα.

    Για στοιχεία από τα κρασιά προηγούμενων χρόνων που λες, υπάρχει το σύστημα σολέρα που χρησιμοποιείται στο sherry. Εκεί όμως τα βαρέλια δεν αδειάζουν ποτέ. Θα κάνω ένα ποστ σχετικά.

  3. Ο/Η Gianni λέει:

    Κάπου άκουσα και για τεχνικές με πριονίδια. Τι γίνετε εκεί;
    Συγχαρητήρια για το blog.

  4. Ο/Η Gianni λέει:

    Να προσθέσω και κάτι άλλο.
    Σε επίσκεψή μου σε οξοποιία είδα βαρέλι κοτλέ!
    Βαρέλι δηλαδή καινούργιο που είχε ραβδώσεις μέσα.
    Κερδίζουν μεγαλύτερη επαφή με το ξύλο και λιγότεροι οι μήνες παραμονής στο βαρέλι.

  5. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Giannis:
    Καλώς ήλθες κι ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

    Το βαρέλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε δύο φάσεις: ζύμωση και ωρίμανση. Στη ζύμωση το πριονίδι δεν αρκεί σε καμία περίπτωση, οι χημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν είναι τέτοιες που απλώς δεν μπορεί να υποκατασταθεί. Για την ωρίμανση έχει ακουστεί ότι μπορεί να κάνει την ίδια δουλειά που κάνει κι ένα βαρέλι, περιμένω όμως να δω οινοπαραγωγό να τολμήσει να βγει και να πει ότι έφτιαξε τα κρασιά του έτσι! Να το θέσω έτσι: φαντάζεσαι θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο στις πωλήσεις; χαχαχα

    Αυτό με το κοτλέ το έχω ξανακούσει, δεν το έχω δει (το γεγονός ότι το είδες σε οξοποιία βέβαια και όχι σε οινοποιία είναι χαρακτηριστικό). Ενδιαφέρον ακούγεται. Και λογικό. Φαντάζομαι ότι το κόστος της ειδικής κατασκευής θα πρέπει να είναι μικρότερο του κόστους τήρησης αποθεμάτων. Για το ξύδι αυτό είναι πιο ξεκάθαρο απ’ ό,τι για το κρασί. Εννοώ ότι το κοτλέ δεν θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κρασιά που προωθούνται με «έμβλημα» τα έτη παλαίωσης ούτε και σε κρασιά που η παλαίωσή τους καθορίζεται νομικά από την ονομασία προέλευσης ή από την ένδειξη reserva (ή gran reserva) στην ετικέτα.

  6. Ο/Η mpampakis λέει:

    Να διευκρινήσω ότι η ζύμωση δεν γίνεται απαραίτητα στο βαρέλι. Αντίθετα, απ’ ό,τι γνωρίζω, στην πλειοψηφία των κρασιών η ζύμωση γίνεται σε δεξαμενές και το κρασί μεταφέρεται σε βαρέλια μετά. Αν όμως επιλεγεί να γίνει η ζύμωση σε βαρέλια, ε αυτό που θα συμβεί δεν μπορεί να υποκατασταθεί από τίποτα άλλο.

  7. Ο/Η specialk λέει:

    για να δούμε, την αγόρασα γιατί σε θυμήθηκα…..είδες τι κάνουν τα παλιοBlog; ;0 τζάμπα διαφήμιση!
    φτάνει να την πιώ κι’ όλας….ίσως αύριο

  8. Ο/Η mpampakis λέει:

    Περιμένω την γνώμη σου λοιπόν! 🙂

  9. Ο/Η Dimitris-r λέει:

    Μου ‘χεις φτιάξει τη διάθεση με τα γραφόμενά σου. Όχι τίποτ’ άλλο αλλά φαίνεται πως αυτή η αμφίδρομη σχέση μπλόγκερ-αναγνώστη βγαίνει στο τέλος σε καλό για όλους.

    Λοιπόν, ολο-καινούργιο δρύινο Γαλλικό βαρέλι, δέχτηκε κρασί του 2006 για 4 μήνες, κι όμως αντί να «στρογγυλέψει» έχει μια ασυνήθιστη ανωριμότητα που δεν δικαιολογείται. Επειδή το φοβήθηκα το έβγαλα από το βαρέλι σε ανοξείδωτη δεξαμενή, μέχρι ν’ αποφασίσω.
    Μπορεί δηλαδή και να το ξαναβάλω στο βαρέλι… δεν ξέρω!
    Άλλος που να ξέρει;

  10. Ο/Η Dimitris-r λέει:

    Α, το ίδιο ακριβώς κρασί σε Ισπανικό δρύινο από μεταποίηση, είναι σε πολύ καλύτερο δρόμο.
    Κλείνει όπου νά ‘ναι πέντε μήνες.

  11. Ο/Η mpampakis λέει:

    Δημήτρη μου, σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Δυστυχώς, είμαι σαν ευνούχος σε χαρέμι: καταλαβαίνω (?) πώς θα έπρεπε να γίνεται το σεξ, αλλά δεν συμμετέχω ποτέ!!! :^/

    Με άλλα λόγια, δεν έχω ιδέα ποια είναι η καλύτερη κίνηση. Ελπίζω ότι κάποιος άλλος που μας διαβάζει θα συνεισφέρει με κάποια ιδέα. Φαντάζομαι ότι θα μπορούσες να κάνεις κάποιο blending με ποσοστό που θα περάσει σε βαρέλι και ποσοστό που θα μείνει στις δεξαμενές. Προσοχή όμως, ούτε επαγγελματίας είμαι ούτε έχω άποψη για το ποιο ποσοστό θα ήταν το βέλτιστο, ούτε τελικά θα επωμιστώ το κόστος μιας ενδεχόμενης αποτυχίας…Σίγουρα οι ποικιλίες κι ο χαρακτήρας τους παίζουν τον ρόλο τους στην επιλογή που θα κάνεις.

    Η λεπτομέρεια με το Ισπανικό είναι πολύ ενδιαφέρουσα πάντως, και ουσιαστικά αντικατοπτρίζει αυτό που γράφω: επειδή δεν είμαστε ιδιαίτερα συνηθισμένοι στη χρήση νέου βαρελιού, ούτε εμείς ούτε οι ποικιλίες μας, δεν είναι μονόδρομος για την βελτίωση ενός κρασιού.

    Δεν ρωτάς και τον Αθήναιο μήπως μπορεί να σε φέρει σε επαφή με κανέναν με σχετική εμπειρία;

    ΥΓ: Ο γράφων πριν μερικά χρόνια πήγε κι έδωσε κατατακτήριες στο ΤΕΙ Οινολογίας. Και πέρασε. Και πήρε απαλλαγή από περίπου τα μισά μαθήματα λόγω του διπλώματος του χημικού μηχανικού. Τα υπόλοιπα όμως (και πιο ενδιαφέροντα) είναι όλο εργαστήρια, κάτι εντελώς ασυμβίβαστο με την καθημερινότητα ενός εργαζόμενου. Η μόνη μου ελπίδα λοιπόν για να λάβω κάποτε και τυπική εκπαίδευση γύρω από το οινο-βλάψιμό μου είναι να κερδίσω το Λόττο. Το οποίο Λόττο δεν παίζω – μπουχαχαχαχα!!! 😉

  12. Ο/Η specialK λέει:

    τι χρονιά χ. μηχανικός αν επιτρέπεται;

    εύχομαι κληρονομιά από μακρινό θείο τότε!!!!!

    θα το πιω….και θα σας πω….

  13. Ο/Η mpampakis λέει:

    @specialk:
    Σου έστειλα e-mail με τις λεπτομέρειες, μου γύρισε πίσω. Δεν στέλνεις ένα test στο mpampakis_blogATyahooDOTcom;

  14. Ο/Η Άρης λέει:

    (Θέλουν να πάρουν τη ΔΕΗ από τη Νεμέα)

    ΝΕΜΕΑ ΚΑΙ ΔΕΗ
    ΚΑΙ ΛΟΓΙΑ ΕΥΚΛΕΗ

    Ρε Καραμανλή της πλάκας, πώς σου μπήκε στο τσερβέλο
    Κι έτσι με το «άστε ντούε»-κι έτσι με το «έτσι θέλω»
    Τη ΔΕΗ πας και μας παίρνεις που ’δώ πέρα είχαμε πρώτα,
    Δηλαδή πας και αλλάζεις των Νεμεατών τα φώτα;

    Πώς θα βλέπουν τα παιδιά μας να μαθαίνουν στο σχολείο
    Ότι ένα κι ένα κάνουν όχι τρία, παρά δύο;
    Πώς στο στόμα θα οδηγούμε όταν τρώμε,το πηρούνι
    Και αυτό δε θα πηγαίνει προς τ’ αυτιά ή το πηγούνι;
    Πώς το βράδυ εφημερίδα ο καθείς μας θα διαβάζει
    Και τα μάτια του απ’ την τόση την προσπάθεια δε θα βγάζει;
    Πώς θα βλέπουμε αν το χέρι που το χρήμα μας μάς παίρνει
    Το γαλάζιο έχει το χρώμα ή αισίως πρασινοφέρνει;

    Και δεν έχει και μεγάλη σημασία ποιος μας κλέβει
    Μα να μη και μια σαν τούτη απορία μας παιδεύει.
    Φτάνουν όσες απορίες η κυβέρνηση μας δίνει
    Που απ’ το τόσο ν’ απορούμε έχουμε άποροι όλοι γίνει:
    Πώς γεννάει σοφίες τόσες το μυαλό του Αλογοσκούφη
    Αφού τόσο του ’χει δώσει ο θεός όσο του Γκούφη;
    Πού οι βουλευτές μας βρίσκουν και δυο δυο τις βίλλες έχουν
    Κι όλοι πάνω σε Μερσέντες και Φερράρι μόνο τρέχουν;
    Πόσα σώβρακα ν’ αλλάζεις άραγε την κάθε μέρα
    Όταν πας προσκεκλημένος απ’ τον Μπους στις ΗΠΑ,πέρα,
    και ο πλανητάρχης στρέφει προς εσένα τη ματιά του
    γρήγορα αν δεν καταφέρεις να κρυφτείς κάπου μακριά του;
    Πώς μπορείς και καταφέρνεις και τη φτώχεις την πληθαίνεις
    Ενώ η κλίκα η δική σου και ο ίδιος συ πλουταίνεις;
    Γιατί άραγε το βέτο που στα Σκόπια είχες βάλει
    Πως στα «συν» μετράει νομίζει το αδειανό σου το κεφάλι-
    Και γυρνάς πίσω σα να ’σουν ήρωας ή και θεός
    Κι όχι ό,τι τώρα είσαι: ηττημένος και φαιδρός.
    Κι η μεγάλη απορία που ολουνούς εμάς κατέχει
    Είναι πώς,με τόση φόρα που η κυβέρνησή σου έχει
    Και πηγαίνει από τονα το κακό στο παραπέρα,
    Το καράβι πάνω ακόμα δεν το έριξες σε ξέρα…

    Και λοιπόν αφού βουλή σου είναι να μας ξεφωτίσεις
    Άκου λίγες από κείνες που ’χω εγώ ακόμα ερωτήσεις:
    Πώς θα βλέπουμε σαπούθε πέφτει τάχα η Ραφήνα
    Να σου στέλνουμε τα πέντε φάσκελά μας κάθε μήνα
    όταν παίρνουμε τους λόγγους, τις πλαγιές και τα ρουμάνια
    Της ΔΕΗ για να ξοφλάμε τους λογαριασμούς, με δάνεια,
    Που οι τόσες τράπεζές σου μας παρέχουνε αβέρτα
    Για να παίρνουν μας κατόπι φαγητό, σπίτι, κουβέρτα;

    Κι αν αισχρέ Κωστάκη ξέρεις και από μυθολογία
    Πρόσεξε σωστά των μύθων να διακρίνεις την ουσία
    Και τον κάθε μύθο στα όρια τα σημερινά να φέρνεις
    Άμα θέλεις φουκαρά μου να επιζείς να καταφέρνεις.
    Γιατί σήμερα δεν είναι το λιοντάρι της Νεμέας
    Παρά η φτώχεια που ’χεις δώσει της Ελλάδας μας της νέας.
    Κι αν εσύ αυτόν το λιόντα Ηρακλής σα νέος να ’σουν
    Δε σκοτώσεις, τα σαγόνια τα γερά του θα σε χάσουν.
    Κι είναι κρίμα η Ελλάδα τον δυνάστη της να χάσει-
    Τέτιοι σπάνια δυνάστες φανερώνονται στην Πλάση.

    Και ποιος πια θα μας ρουφάει με το καλαμάκι το αίμα;
    Ποιος οι εκλογές σα φτάνουν θα μας πνίγει μες στο ψέμμα;
    Ποιος σαν κλώσα θα κλωσάει και θα βγάζει κλεφταράδες;
    Ποιος ομόλογα θα φτιάχνει να πουλάει κατά δεκάδες;
    Ποιος θα κλέβει τον κοσμάκη; Μαχαιριές ποιος θα του δίνει;
    Ποιος θα χτίζει εκκλησίες και νοσοκομεία θα κλείνει;
    Ποιος στο θειο του θα δίνει να φυλάει τα κλεψιμέικα
    Ώστε όταν σπίτι πάει να περνάει πλέον μπέικα,
    στο τιμόνι ενώ όταν είναι της Ελλάδας της καυμένης
    με το «πόθεν» του το «έσχες» δείχνει άκληρος και πένης;

    Μα οι απορίες μας όλες δε θα βρουν ποτέ τους λύση
    Αφού όλα της Νεμέας συ τα φώτα θα ’χεις σβύσει.
    Και με ολόκλειστα τα μάτια μεις μονάχα θα μπορούμε
    Άλλο τίποτα όχι πάρα, μοναχά να θυμηθούμε
    όσα βλέπαμε σαν ήταν ο καλός παλιός καιρός-
    δηλαδή ο καιρός εκείνος που η Νεμέα είχε φως.

    Θα θυμόμαστε ας πούμε μια σκηνή που όλη εκφράζει
    Την αισχρή σου την ουσία και σα γάντι της ταιριάζει.
    Τότε που όντας με τους άλλους τους μεγάλους ΝΑΤΟικούς
    Σε μια πόλη της Ευρώπης, έβλεπες κατά τον Μπους
    Σαν μικρούλα πουτανίτσα στο μεγάλον μπρος «προστάτη»
    Καρτερώντας να γελάσει-σε «αστείο» που είπες κάτι.
    Απ’ το ψεύτικο το γέλιο που γελούσες βλέποντάς τον
    Ώστε σα σε δει να ξέρει πως γελάς λατρεύοντάς τον,
    Οι γωνιές του στόματός σου ως τ’ αυτιά σου είχανε φτάσει
    Και η φάτσα σου είχε χρώμα παντζαριού που ’χει ωριμάσει.
    Κι όταν κείνος με την άκρη μόνο σ’ είδε του ματιού του-
    Κι όταν είδε έναν που πάντα ήταν κι είναι του χεριού του
    Και σ’ αγνόησε όπως κάνει ο ελέφας με μια μύγα,
    Τότε πίσω όπως στεκόσουν απ’ τον ατσαλένιο γίγα
    Αξιολύπητος τόσο ήσουν να μαζέψεις σα ζητούσες
    Του εαυτού σου τα κομμάτια-κι ούτε αυτό δεν το μπορούσες…

    Και σου λείψαν πια εκείνες οι φιλόδοξές σου τάσεις
    φιλικά με πλανητάρχες να ποθείς να κουβεντιάσεις
    για να δείξεις ότι τάχα έγινες κι εσύ ένας κάποιος
    επειδή σ’ έχει ψηφίσει άμυαλος λαός και σάπιος.
    Κι από τότε φέρεσαι όπως κάθε φέρεται ανάξιος-
    Σαν φελλός που ούτε μια λέξη να του πουν δεν είναι άξιος΄
    ή σαν πρόθυμη κοττούλα που όλο λέει στον πετεινό:
    «Όποτε με θέλεις έλα-για σε πάντα ειμ’ εδώ.»

    Θα θυμόμαστε πως βγήκες σαν τη γάτα τη βρεγμένη
    Να «επιθεωρήσεις» τάχα τη Ζαχάρω την καημένη
    και να δείξεις με το ύφος που γελοία είχες παρμένο
    πως εσύ δε φταις καθόλου για ό,τ’ ήταν γινωμένο.

    Θα θυμόμαστε και κείνο το «σεμνά και ταπεινά» σου.
    Αν αλήθεια εννοούσες ότι πρέπει τα σκυλιά σου
    Να δαγκώνουνε μα δίχως, όπως πριν να μας γαυγίζουν,
    Το κατάφερες΄ και τώρα με μπαμπάκι μας ξεσχίζουν.

    Θα θυμόμαστε όσα κάνεις για τον καπιταλισμό
    Ενώ πάντα για τη φτώχεια φέρνεις τον κατακλυσμό.

    Θα θυμόμαστε πως έχεις την Παιδεία καταρρακώσει,
    Πως στην άσφαλτο δεκάδες ως τα τώρα έχεις σκοτώσει,
    Οι φτωχοί πως επληθύναν, πως η Υγεία έχει ρέψει
    Και πως έχεις της πατρίδας την περφάνεια σακατέψει.

    Θα θυμόμαστε πως έχεις διαλυμένο πια το κράτος
    Η αξιοπιστία πως έχει της Ελλάδας πάει πάτος,
    Οι αλλοδαποί πως έχουν πια ζητιάνοι καταντήσει,
    Πως της ΕΟΚ ζήτουλας είσαι, πως την Κύπρο έχεις πουλήσει.
    Τις χαρές που είχες κάνει οι δικοί σου όταν όλοι
    Τ’ ασφαλιστικό ψηφίσαν καθώς γνήσιοι χαχόλοι.

    Κι ας μην έχεις διόλου τσίπα κι αξιοπρέπεια καμμιά,
    Μα μπορείς χωρίς καθόλου να σου γίνει εσέ ζημιά
    Τη ΔΕΗ να μη τη διώξεις απ’ την όμορφη Νεμέα-
    Τη ΔΕΗ τη για την πόλη του Ηρακλέους αναγκαία.
    Ώστε φώτα έχοντας πάλι,να θυμόμαστε πιο λίγο
    Και να έχουμε το νου μας στων αμπέλων μας τον τρύγο
    Κι όχι στις βρωμιές τις τόσες που από δαύτες όλος ζέχνεις
    Μιας και κόσκινο αυτές είναι παλαιάς για σένα τέχνης…

    1-5-08
    Άρης

  15. Ο/Η Kostis λέει:

    Αν και τελείως ετεροχρονισμένα θα ήθελα να γράψω ένα σχόλιο πάνω στην ερώτηση του Δημήτρη-ρ σχετικά με το βαρέλι.
    Είναι απόλυτα λογικό το κρασί να μην συμπεριφέρεται καλά μετά από 4 μήνες στο βαρέλι. Έπρεπε να το είχες αφήσει κι άλλο χρόνο για να προσαρμοστεί. Πέρα από αυτό υπάρχει περίπτωση, το κρασί να βρίσκονταν κατά την διάρκεια της μηλογαλακτικής ζύμωσης ειδικά αν δεν είχε θειωθεί νωρίτερα. 4 μήνες είναι πολύ βέβαια (για μία μηλογαλακτική) αλλά εάν η ζύμωση δεν είναι ελεγχόμενη μπορεί να διαρκέσει πάρα πολύ. Από την στιγμή όμως που μπήκε στην δεξαμενή καλύτερα να μείνει εκεί πέρα, ειδικά εάν η μετάγγισή του ευνοεί την επαφή με το οξυγόνο.
    Πολύ ωραίο ποστ, απορώ πως δεν το είχα διαβάσει νωρίτερα. Συμφωνώ απόλυτα για την σωστή χρήση του βαρελιού!

  16. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Άρης:
    Βλ. ποστ για τα Κρασιά του Πάσχα, απάντησα στο (πανομοιότυπο) σχόλιό σου εκεί.

    @Κωστής:
    Από τότε που έγραψα το συγκεκριμένο έχω διαβάσει ένα σωρό πράγματα για πόρους, ξύλο, κάψιμο…Δε νιώθω ότι τα έχω καταλάβει, απλά έχω αντιληφθεί ότι το θέμα έχει πολύ (πάρα πολύ όμως!) ψωμί. Από αυτά που μου λένε παραγωγοί μάλιστα υπάρχουν οινολόγοι (σύμβουλοι συνήθως) απολύτως εξειδικευμένοι στην χρήση του βαρελιού.
    Από κάτι τέτοια φαίνεται πόσο ζωντανός οργανισμός είναι το κρασί: από την γοητευτικά χαοτική διαδικασία παραγωγής του και την πληθώρα των παραμέτρων που επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s