Η πτώση ενός οχυρού

Η δουλειά του σεφ είναι ιδιαίτερα απαιτητική. Δεν μιλάω εδώ για θέματα ταλέντου, δεν αγγίζω την τεχνική, δεν ασχολούμαι καν με την έμπνευση και τα πρωτοποριακά πιάτα. Μιλάω για το χαμαλίκι της εργασίας: έχει ορθοστασία, έχει σκληρές συνθήκες μέσα σε μικρό χώρο γεμάτο μυρωδιές και υγρασία, έχει ακόμα και απαιτήσεις για σωματική ρώμη (κόβει, ξεκοκαλίζει, τεμαχίζει, πολτοποιεί, κοκ). Επίσης έχει αδιανόητα ωράρια και περιορισμένη άδεια, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που χρειάζεται ένας (ή μία) οικογενειάρχης.

Για όλα τα παραπάνω η θέση του σεφ είναι παραδοσιακά αντρική δουλειά, και παραμένει τέτοια. Η κοινωνία μας άλλωστε ενθαρρύνει έναν άνδρα που κοιτά μόνο την καρριέρα του, ενώ η γυναίκα κρίνεται με δύο μέτρα και δύο σταθμά: είτε θα θεωρηθεί λίγη στη θέση εργασίας της είτε θα επικριθεί (από απρόσκλητους δικαστές) για την συμπεριφορά της μέσα στο ίδιο της το σπίτι της και θα της ασκηθεί (άδικη) κριτική για το αν και κατά πόσον είναι σωστή οικογενειάρχισσα. Με αυτά και με αυτά, ανατροφοδοτείται ένας κύκλος που τελικά δεν έχει σχέση με την ικανότητα κάποιου ή κάποιας να μαγειρέψει.

Έτσι, χάρηκα σήμερα που έμαθα ότι οι γυναίκες κερδίζουν σταθερά μια ισότιμη θέση και στον τομέα της υψηλής μαγειρικής.

Η κα Anne-Sophie Pic είναι η πρώτη Γαλλίδα σεφ που το εστιατόριό της κερδίζει την υψηλή διάκριση των τριών αστεριών στον οδηγό Michelin, όπως διαβάζουμε εδώ. Όπως γνωρίζετε πιθανότατα, η Michelin εκδίδει ετήσιους οδηγούς για αρκετές χώρες και πόλεις, στους οποίους εντοπίζονται και αξιολογούνται τα καλύτερα ξενοδοχεία και εστιατόρια. Η κατάταξή τους γίνεται με την απονομή αστεριών Michelin, από ένα έως τρία (τρία είναι το υψηλότερο) και τα κριτήρια είναι αρκετά αυστηρά και συνεπή. Για να σας δώσω μια τάξη μεγέθους, η Σπονδή και το Βαρούλκο έχουν από ένα αστέρι – η κα Pic βρίσκεται στα τρία. (περισσότερα για τον οδηγό Michelin και την ιστορία του εδώ, ενώ το site του ίδιου του οδηγού είναι εδώ)

Η πρώτη γυναίκα σεφ λοιπόν που φτάνει σε τέτοιο επίπεδο (και μόλις η τέταρτη που κερδίζει έστω και ένα αστέρι) προέρχεται από οικογένεια με ανάλογες επιτυχίες: ο παππούς της Andre κέρδισε τρία αστέρια το 1934 και ο πατέρας της Jacques το 1973. Με άλλα λόγια, πάει σόϊ το βασίλειο. Η ίδια λέει ότι ο αγώνας της για την κατάκτηση του τρίτου αστεριού ήταν ένας τρόπος να δείξει τα συναισθήματά της προς αυτούς τους δύο ανθρώπους. Ωστόσο, επισημαίνει ότι πιο συχνά αντιμετωπίζεται στο επάγγελμά της ως γυναίκα παρά ως απόγονος δύο μεγάλων σεφ.

Από την πλευρά μου, απλώς έχω άλλον ένα λόγο να ταξιδέψω στη Γαλλία. Ή ίσως άλλους τρεις! 😉

Advertisements

3 comments on “Η πτώση ενός οχυρού

  1. Ο/Η mpampakis λέει:

    Να πω εδώ ότι έχω πνιγεί στη δουλειά τις τελευταίες εβδομάδες. Υπάρχουν πολλά κειμενάκια και πολλές ιδέες για τα «Οινομαγειρέματα» που δεν έχω προλάβει να επεξεργαστώ. Το πιο πιθανό είναι να κάνω μαζικές δημοσιεύσεις στις επόμενες ημέρες.

  2. Ο/Η μαργαρίτα λέει:

    μπράβο!!
    θα πάω να το τρίψω στα μουτράκια του πασκάλ
    χιχιχιχι

  3. Ο/Η mpampakis λέει:

    «μουτράκια» είπες;
    Μου γέμισες το μπλογκ σορόπια! Μπουχαχαχαχαχα!!! 😉

    (γλώσσα λανθάνουσα το λένε, χιχιχι)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s