Τι μπαίνει μέσα στο μπουκάλι

Στην αρχή της εφηβείας κάθε άνθρωπος ανακαλύπτει (με μεγάλη έκπληξη συνήθως) τρία βασικά πράγματα:

  1. Το αντίθετο φύλο έχει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανατομία (εναλλακτικά, το ίδιο φύλο έχει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανατομία, αλλά φυσικά θα περάσει καιρός για την σχετική παραδοχή)
  2. Οι γονείς του και οι φίλοι των γονιών του και οι συγγενείς των γονιών του είναι αδιαμφησβήτητα οι χειρότεροι καταπιεστές και οι μεγαλύτεροι μαλάκες που έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους στον πλανήτη.
  3. Υπάρχει ένα πράγμα που λέγεται «τέχνη» και ένα παρακλάδι του που λέγεται «μουσική» το οποίο μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να πιάσεις κουβέντα με το αντίθετο φύλο. Μάλιστα η μουσική ανακαλύφθηκε μόλις πριν ένα Σαββατοκύριακο.

Κανονικά αυτό, έτσι; Όλοι νομίζουμε ότι η μουσική ξεκίνησε να υπάρχει μόλις την ανακαλύψαμε και ό,τι κι αν έχει γίνει πριν κλείσω εγώ τα 13 δεν μετράει. Όλα τα παιδιά στην τάξη ακούμε ακριβώς τα ίδια πράγματα (άντε, να έχουμε χωριστεί σε δυο-τρία «στρατόπεδα») και θα περάσουν χρόνια για να τολμήσουμε να δοκιμάσουμε ακούσματα on our own, μέσα από επιρροές και φίλους.

Σε αυτή την φάση όλοι αναρωτιόμαστε γιατί έχει σημασία ο εκτελεστής του τραγουδιού: αφού το τραγούδι είναι το ίδιο όποιος κι αν το τραγουδά. Τόσα ξέρουμε, τόσα λέμε. Δεν παίρνουμε χαμπάρι ούτε τον ρόλο του μουσικού παραγωγού ούτε καν την σημασία της χρονιάς που έγινε η ηχογράφηση σε σχέση με την συνολική πορεία του καλλιτέχνη. Σε μια αγωνία να κατανοήσουμε και να κουμαντάρουμε τον χαώδη κόσμο της μουσικής αμέσως μπορούμε να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους με τίτλους τραγουδιών και μόνο: ε, αυτό ξέρουμε, αυτό εμπιστευόμαστε.

(και μάλιστα θα μας πάρει πολλά χρόνια να δεχτούμε ότι δεν υπάρχει η «καλύτερη» εκτέλεση ενός τραγουδιού, αλλά ότι διαφορετικές εκτελέσεις μπορεί να είναι εξίσου καλές)

Τα πράγματα είναι ακριβώς τα ίδια στο κρασί, και μάλιστα η αναλογία είναι πλήρης. Watch this:

  • Tο τραγούδι είναι η ποικιλία του σταφυλιού
  • Ο καλλιτέχνης είναι η περιοχή παραγωγής
  • Ο μουσικός παραγωγός είναι ο…οινοπαραγωγός
  • και η χρονιά ηχογράφησης είναι η εσοδεία του τρύγου

Ενδιαφέρον, ε; Οι άνθρωποι στην αγωνία μας να κατανοήσουμε και να χειριστούμε ένα αντικείμενο που φαίνεται περίπλοκο (όπως το κρασί) ξεκινάμε ταυτοποιώντας τις ποικιλίες που μας αρέσουν. Θα μας πάρει καιρό να συνειδητοποιήσουμε ότι η ποικιλία δεν είναι αυτό που μετράει περισσότερο αλλά ο τόπος της αμπέλου, και μάλιστα σημασία έχει να ταιριάζει ο τόπος στην ποικιλία και όχι να βρούμε την «καλύτερη» περιοχή οινοπαραγωγής.

Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια υπάρχουν δύο διακριτά ρεύματα στο κρασί, τα οποία δεν αντικατοπτρίζουν σχολές οινοποίησης ή μεθόδων αμπελοκαλιέργειας αλλά απλώς  τρόπους κατηγοριοποίησης: ο μεν Παλαιός Κόσμος που δίνει την έμφαση στην περιοχή (και το κρασί λέγεται ας πούμε Bordeaux) και ο Νέος Κόσμος που δίνει την έμφαση στην ποικιλία (και το κρασί λέγεται Cabernet Sauvignon). Κρασιά που στηρίζουν το όνομά τους στην ποικιλία απευθύνονται συνήθως σε κοινό λιγότερο εξοικειωμένο με τις οινοπαραγωγικές περιοχές. Έχει σημασία μάλιστα ότι στην ελληνική αγορά ακόμα και κρασιά ονομασίας προέλευσης έχουν αναγκαστεί να φέρουν σαν όνομα την ποικιλία τους γιατί ο μέσος καταναλωτής δεν έμαθε να σκέφτεται με περιοχές.

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι φυσικά και η ποικιλία έχει μεγάλη σημασία. Είναι η μελωδία του κρασιού. Και φυσικά θα στηριχτούμε σε αυτήν για να υποψιαστούμε τι έχει μέσει το άγνωστο μπουκάλι που είναι μπροστά μας. Αλλά η περιοχή τελικά έχει την ίδια σημασία που έχει ο τραγουδιστής για το τραγούδι: η πιο λαχταριστή ποικιλία με τις πιο τέλειες μεθόδους καλλιέργειας και οινοποίησης θα δώσει αδιάφορο αποτέλεσμα σε αταίριαστο χώρο. Είναι κατανοητό να στηριζόμαστε στην ποικιλία για να βρούμε κάτι που θα μας θυμίζει γνωστές γεύσεις, αλλά τελικά πρέπει να περάσουμε στην περιοχή παραγωγής για να πούμε ότι προχωράμε.

Και αν θέλετε ένα παράδειγμα, δοκιμάστε ένα ξηρό κόκκινο από τη Νάουσα και ένα από το Αμύνταιο: και τα δύο γίνονται από 100% Ξινόμαυρο. Οι γεύσεις του είναι ριζικά και απολαυστικά διαφορετικές, σαν την αρσενική και την θηλυκή πλευρά του σταφυλιού αντίστοιχα. Και η διαφορά είναι που κάνει τον κόσμο του κρασιού έναν ατελείωτα ενδιαφέροντα κόσμο.

Advertisements

15 comments on “Τι μπαίνει μέσα στο μπουκάλι

  1. Ο/Η aster-oid λέει:

    Άμα συνεχίσεις έτσι, με τέτοιους παραλληλισμούς και μεταφορές, μπορεί να σε διαβάζω ακόμα κι εγώ, που στο κρασί ο ουρανίσκος μου είναι ανεπίδεκτος και φτάνει μέχρι κάνα Merlot ή κάνα Pinot Grigio…

  2. Ο/Η o -kairos λέει:

    Λαμβανω την τιμη να αναφερω Αγιωργιτικο Νεμεας,παλαιωμενο απο τον Ραπτη.Αμα αρχισεις να εκτιμας τα κρασα πα να πει χεσ’τη νιοτη.

  3. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Αστεροειδή:
    Αυτός είναι ο σκοπός μου αγαπητέ, να προσηλυτήσω κόσμο! χαχαχα.

    @Καιρός:
    Κορυφαία ατάκα το «χεσ’τη νιότη» – αν και διαφωνώ, εγώ το βλάψιμο το είχα από πολύ πιτσιρικάς. Τη Νεμέα του Ράπτη την αναζήτησα μετά την αρχική σου σύσταση, δεν την έχω βρει ακόμα, θα επανέλθω δριμύτερος επί του θέματος μόλις την βρω (πού θα μου πάει!)
    Μιας και σε πέτυχα, μια σημείωση που πολύς κόσμος αγνοεί: η επιλογή του blogger που απορρίπτει τα ανώνυμα σχόλια κόβει κι εμάς του wordpress, μας θεωρεί ανώνυμους. Με άλλα λόγια, δεν μπορώ να σχολιάσω στο blog σου. Υπάρχει και το τρικ του word verification αν θέλεις να έχεις ένα επίπεδο ασφαλείας – ιδέες ρίχνω και ουχί οδηγίες φυσικά, έτσι;
    Την καλημέρα μου!

  4. Ο/Η mesecina trol λέει:

    ένα live gig τί είναι σε κρασί? όχι από αυτά που γίνονται για να ηχογραφηθούν σκόπιμα σαν live, αλλά αυτά που είναι αυτό που λένε και οι λέξεις live gig

    μήπως αυτά είναι τα καλύτερα κρασιά? γιατί πέρα της ποικιλίας, του παραγωγού, κτλ κτλ, μπαίνεις μέσα και εσύ στο παιχνίδι, είτε απολαμβάνοντάς το μόνος σου, είτε με παρέα…

  5. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Trol:
    Είπαμε ότι βρήκαμε μια καλή αναλογία αλλά εσύ το τράβηξες! χαχαχαχα
    Ίσως το live έχει να κάνει με την διαδικασία «κατανάλωσης» της μουσικής – ή του κρασιού αντίστοιχα, οπότε μια χαρά το περιγράφεις. 😉

  6. Ο/Η Composition Doll λέει:

    Λοιπόν, να μου κάνεις τη μεγάλη χάρη και να μη γράφεις τόσο καλά ΚΑΙ εδώ, οκ? Δεν προλαβαίνω να διαβάζω λέμε!!! Περιορίσου σε καλό κρασί/κακό κρασί και άσε τη λογοτεχνία.

    Ε, μα πια!

  7. Ο/Η κροτ λέει:

    δεν πήγε χαμένη η Μ. Βρετανία. Την αξιοποίησαμε δεόντως!

    εγώ πάντως κατάλαβα!!!χικ!

  8. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Ντόλυ:
    Χτύπα με, χτύπα με κι άλλο, έτσι, μέσα στην αγανάκτηση σε θέλω, LOL!!!! 🙂

    @Κροτ:
    Έτσι μπράβο! Βίβα!

  9. Ο/Η Κώστας λέει:

    Επιτέλους. Μύρισα τανίνες. Αργησα, αλλά σε βρήκα. Μπορεί να είσαι μονόφθαλμος όπως λες στο πρώτο ποστ, αλλά για μένα τον τυφλό είσαι βασιλιάς 🙂
    Ευοί ευάν!

    ΥΓ: Λόγω οικογενειακού αμπελιού είμαι καταναλωτής Ξινόμαυρου Νάουσας (βασικά). Τώρα τελευταία έχω δοκιμάσει φανταστικά syrah και απαίσια syrah, οπότε νομίζω πως καταλαβαίνω τι θες να πεις. Κιπ πόστινγκ να μας ανοίξεις τα μάτια!

  10. Ο/Η Κώστας λέει:

    Ωραίος!
    Αντε να μαθαίνουμε κάτι και μεις (που παρ’όλη την ύπαρξη οικογενειακού αμπελιού – Ξινόμαυρο, Νάουσα) ακόμα δεν εντρυφήσαμε στα μυστικά του…

  11. Ο/Η mpampakis λέει:

    Καλημέρα Κώστα, καλώς ήλθες! Η ύπαρξη του οικογενειακού αμπελώνα σημαίνει ότι με λίγη καλή θέληση εσύ έχεις να μας μαθαίνεις πράγματα!

  12. Ο/Η mpampakis λέει:

    Μόλις είδα ότι είχα σχόλιό σου στο moderation (ώρες – ώρες αυτό το face control λειτουργεί εντελώς αυθαίρετα!). Μου άρεσε πολύ το «μύρισα τανίνες». 🙂

  13. Ο/Η Κώστας λέει:

    Είδες όμως τη διαφορά που κάνει ο εκνευρισμός; Γράφεις για τη μυρωδιά των τανινων, νομίζεις οτι χάνεται το ποστ, τα παίρνεις, ξεχνάς τι έγραφες, ξαναγράφεις δυο στεγνές γραμμές…

    Και τώρα που δεν θυμάμαι ποιο ημέηλ έγραψα; Οπως άλλοι έχουν ένα κινητό για τη δουλειά, ένα για τη γκόμενα, ένα για τους φίλους κλπ, εγώ έχω κάμποσα ημέηλς καθένα για κάποια περίσταση – και μια μούφα πρόχειρη, η οποία φαίνεται οτι ευθύνεται για την «εξαφάνιση» του πρώτου ποστ. Θα μάθεις κανα-δυο μεηλς μου φαίνεται 🙂 🙂 🙂

    Είμαι αυτό που λένε στα μπορντς off-topic ε;
    Το βουλώνω λοιπόν (για την ώρα) 🙂

  14. Ο/Η mpampakis λέει:

    @Κώστα:
    Θες να ψάξω να σου πω; (για το μέϊλ λέω)

  15. Ο/Η Κώστας λέει:

    Οχι μωρέ, δε βαριέσαι, σιγά μη το πάρουμε κατάκαρδα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s